نقض عهد اربیل
پوریا لوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر قرار بر صلح و امنیت پایدار در منطقه باشد، دیگر دوران «پناهگاه امن» برای دشمنان ایران به سر آمده است و این لانه باید فرو بریزد.
ادامه مطلب
پوریا لوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر قرار بر صلح و امنیت پایدار در منطقه باشد، دیگر دوران «پناهگاه امن» برای دشمنان ایران به سر آمده است و این لانه باید فرو بریزد.
ادامه مطلب
احمد رشیدی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا حمایت آنکارا از مخالفان سوری، بهناخواسته توپ راهبردی را از زمین ایران به زمین خود انداخته و ترکیه را بهجای جمهوری اسلامی، در صف مقدم رویارویی با اسرائیل قرار داده است؟
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروزه و در جایگاهی که به لطف خون پاک شهیدان این دو جنگ قرار گرفتهایم، باید تعارفات بیدلیل، ملاحظات بیدلیل، محدودیتهای بیدلیل و خودتحریمیهای نظامی را کنار گذاشت و هم در دکترین هستهای و هم دکترین دفاعی تجدید نظر اساسی کرد. تنها در آن صورت است که دیپلماتهای ایرانی میتوانند با مشتهای گره کرده، در چشمان دشمنان ایران زُل زنند و حقوق ملت ایران را از حلقوم آنان بیرون بکشند.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: متن درصدد است منازعه را از زبان تهدید و تقابل به زبان مدیریت، تعامل و نظمسازی منتقل کند. در این رویکرد پرسش اساسی همچنان باقی است: آیا این تغییر در زبان و چارچوب مفهومی میتواند به تغییر واقعی در رفتار بازیگران بینجامد، یا صرفاً شکل تازهای از مدیریت موقت بیاعتمادیهای قدیمی خواهد بود؟
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: این پرسش اساسی همچنان مطرح میماند که در برابر امتیازاتی که از طرف امریکایی گرفتهایم چه امتیازاتی ما دادهایم یا قرار است بدهیم؟!
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعه عاشورا از مهمترین رخدادهای تاریخ بشریت و اسلام است که همواره از منظرهای گوناگون تاریخی، کلامی و اجتماعی مورد تحلیل قرار گرفته است. با این حال، رویکردهای جدید در علوم سیاسی و روابط بینالملل امکان بازخوانی این واقعه را در قالب مفاهیمی همچون قدرت نرم، دیپلماسی عمومی و جنگ روایتها فراهم میسازد. در این چارچوب، نهضت حسینی فراتر از یک تقابل نظامی، به عنوان یک کنش اعتقادی، آزادمردی، تمدنی و ارتباطی قابل بررسی است.
ادامه مطلب
اعظم ملایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس قواعد حاکم بر نظام بینالمللی، هنگامی که یک قدرت منطقهای ناهمساز میتواند فرایند تحمیل اراده هژمون را متوقف کند، بنیانهای اعتباری آن ابرقدرت دچار فرسایش ساختاری میشود.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این وضعیت نه به سمت صلح پایدار، بلکه به سمت تعادل وحشتِ محدود حرکت میکند، جایی که هر دو طرف از جنگ تمامعیار اجتناب میورزند اما درگیریهای کنترلشده را برای تنظیم معادلات ادامه میدهند.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از آن رو که هنوز هیچ یک از طرفها در انجام تعهدات متقابل به یکدیگر اعتماد روشن و راهبردی ندارند در این حال هنوز هیچ قرائنی نیست از اینکه هر یک از طرفها بتوانند با نگاه به اصول بنیادی خود یا همان خط قرمز خود به گونهای انعطاف لوازم برای ایجاد تعادل را فراهم کند همچنان از خود دور کردند. این دو عامل سبب میشود که هر ناظری با احتیاط و در عین حال به گونه واقع گرایانه به گفتوگوهای جاری در سوئیس نگریسته و آن را تفسیر و تحلیل کند.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به این سوال که اگر رژیم صهیونیستی به حملات به لبنان ادامه دهد، آیا ما مکانیسم عملی و روشنی برای اینکه دیپلماسی به پایان نرسد، داریم؟ گفت: ما با رویکردی مسئولانه از تمام ابزارها برای ایفای تعهدات طرفین استفاده کردیم. طرف ما بر اساس یادداشت تفاهم، دولت آمریکاست. ما بر اصل «تعهد در برابر تعهد» تاکید داریم. اگر طرف مقابل به تعهدات خود عمل نکند، نباید انتظار داشته باشد ایران یکسویه به ایفای تعهدات خود ادامه دهد. ضمن اینکه این سازوکاری که در سوئیس (درباره لبنان) ایجاد شد، امیدواریم گام موثری برای اجرای بند یک تفاهم باشد.
ادامه مطلب