انتخاب سردبیر

طالب ها به رسمیت شناخته شدنشان توسط جامعه جهانی نیاز فوری دارند

همسایگان افغانستان و معضل رابطه با طالبان

رامین فخاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: هم اکنون یکی از بزرگترین چالش ها و مشکلات طالبان در زمینه تشکیل و تداوم حکومتش در افغانستان مساله به رسمیت شناخته شدن از سوی جامعه بین المللی است و به نظر می رسد اکثر قریب به اتفاق کشورهای جهان تمایلی برای به رسمیت شناختن طالبان ندارند و سعی دارند که طالبان را بصورت دو فکتو به رسمیت بشناسند و سعی می کنند از طریق کانال های ارتباطی با طالبان در تماس باشند.

ادامه مطلب

ابزارهای و ضرورت‌های توافق ایران و غرب

وین زهرآگین، این بار برای ایران

اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در اوایل قرن بیستم بود که آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی در کتاب خود "نبرد من" به صراحت به شرایط و زیستواره سیاسی و اجتماعی شهر وین حمله کرده و آن را "وین ماری زهرآگین" نام می‌نهد۴، شهر وین که مرکز تعامل، مذاکره و مذاکره، توافق و همزیستی مسالمت‌آمیز برای نژادها، مذاهب، افکار و ایدئولوژی‌های متفاوت بود، فضایی جهان وطنی داشت که به شدت مورد انتقاد هیتلر قرار می‌گیرد. سال‌هاست که وین به شهری برای مذاکرات ایران و غرب بر سر مسائل هسته‌ای ایران و با بهتر بگوئیم ظهور ایران به عنوان یک قدرت بزرگ منطقه‌ای و جهانی، بدل شده که شرایط جوی و سیاسی آن برای برخی سیاستگذاران و مذاکره کنندگان ایران بسیار بهتر و آشناتر از فضا و شرایط ایران و تهران شده است.

ادامه مطلب

هدف از سدسازی تحت فشار گذاشتن ایران، عراق و سوریه است

خیز ترکیه برای جنگ آبی

ابوالفضل پازوکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: یکی از علل اهمیت این پروژه نزد اردوغان و حزب متبوعش، آک پارتی، پیوند آن با دکترین سیاست خارجی نوعثمانی وی در این یک دهه اخیر بوده است. جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ توسط مصطفی کمال پاشا ملقب به آتاترک بر ویرانه های امپراتوری متلاشی شده عثمانی بنیان گذاشته شد. از زمان تاسیس جمهوریت تا زمان به قدرت رسیدن اردوغان این کشور هماره سیاست اجتناب از غرب آسیا –خاورمیانه – را در سیاست خارجی خود لحاظ می کرد. اما ترکیه به رهبری اردوغان در این سال ها از این سنت فاصله گرفته و با اتخاذ سیاست های مداخله گرایانه خود را در سیاست منطقه مطرح کرده، تا جایی که ردپای این کشور در غالب تنش ها و جنگ های این منطقه به وضوح قابل مشاهده است.

ادامه مطلب

طرح جایگزین امریکایی ها چه خواهد بود؟

سناریو شکست احتمالی مذاکرات

جاوید منتظران در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: درحالی‌که پیشتر نیز، توافقنامه برجام مورد تصویب کنگره آمریکا قرار نگرفته بود، در زمان حاضر اگر این توافق هسته ای صورت گیرد، با توجه به عدم اجماع داخلی این توافقنامه در داخل آمریکا و مخالفینی که از دو جبهه دموکرات و جمهوری‌خواه در کنگره و سنا دارد، اینکه بتواند رأی اکثریت را کسب کند و به‌عنوان معاهده برای کشور ایالات‌متحده تلقی و متعاقباً دارای تضمین شود، شاید دور از ذهن و واقعیات باشد.

ادامه مطلب

تحولات افغانستان

پاکستان به کدام سو می‌رود: چین یا آمریکا؟

مبارکه صداقتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: مخالفان طالبان، پاکستان را به‌عنوان یک حامی بزرگ این گروه که حالا در کابل مستقر است دانسته‌اند. مناسبات تیره واشنگتن با پکن، به‌عنوان دوست و شریک راهبردی اسلام‌آباد و روابط نزدیک آمریکا با هند به‌عنوان رقیب سنتی و دیرینه پاکستان، می‌تواند مشکلاتی را در مسیر تعمیق روابط واشنگتن با اسلام‌آباد در دور جدید ایجاد کند. 

ادامه مطلب

بتیئ اراده‌ای برای حل این مشکل وجود داشته باشد

معضل خودرو و زوال سرمایه اجتماعی در ایران

بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در حالی‌که سفته بازها و واسطه‌ها در طول چند سال اخیر از قبال بازار رها شده خودرو سودهای باور نکردنی به جیب زده‌اند، بسیاری از خانواده‌ها قادر به تأمین خودرو نیستند و بسیاری از جوانان به دلیل عدم تمکن مالی برای خریداری خودرو، احساس نارضایتی و سرخوردگی می‌کنند و بعضا هم امر ازدواج را که یکی از پیش شرط های سنتی آن داشتن خودرو بوده به تعویق انداخته است. 

ادامه مطلب

آژانس، هماهنگ کننده و تسهیل کننده مذاکرات یا مکمل پازل فشار سیاسی بر ایران؟

دوباره سفر مدیر کل آژانس، دوباره امتیازگیری از ایران!

محمدجواد جمالی نوبندگانی در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی پیرامون اهداف سفر رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به ایران در آستانه اغاز دور جدید مذاکرات وین بر این باور است که رافائل گروسی و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در سایه انجام این سفرها به تهران و با توافقات تحمیلی خود به ایران سعی می کنند امتیاز جدیدی از جمهوری اسلامی بگیرند تا هم دست اعضای ۱+۴ را در مقابل ما پر کنند و هم توان چانه زنی ما را در دور هفتم وذاکرات وین در هشتم آذر ماه کاهش دهند.

ادامه مطلب

آیا همانند لیره عرصه سیاسی ترکیه نیز شاهد سقوط خواهد بود؟

ترکان جوان عثمانی‌، الگوی رجب طیب اردوغان

صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در سال های گذشته سیاست خارجی ترکیه عمدتا دو درونمایه متفاوت داشته است: حمایت از جنبش ها و احزاب اسلامی در خاورمیانه عربی و صدور اندیشه قوم گرایی ترکی به قفقاز و آسیای میانه و کشورهای دارای جمعیت ترک زبان. ناگفته پیداست که هر دو رویکرد در خدمت یک هدف واحد قرار دارند: تسهیل و تقویت ظرفیت های کنش گری سیاست خارجی ترکیه در منطقه و جهان از طریق جا انداختن انگاره رهبری جهان اسلام و جهان ترک زبان و از رهگذر آن افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی و عمق استراتژیک و مولفه های ژئوپولتیک آن. به لحاظ تاریخی این سیاست دو پهلو، به نوعی یادآور سیاست خارجی ترکان جوان در فاصله پایان عصر تنظیمات تا سال های جنگ جهانی اول است. 

ادامه مطلب

واقعیت هایی غیرقابل انکار و کاملا ملموس

شرایط مذاکرات را درک کنیم

علی موسوی خلخالی می نویسد: مذاکره کنندگان تیم جدید هسته ای کشورمان باید درک کنند که مذاکراتشان سخت و پیچیده است. استفاده از تجربیات تیم های قبلی می تواند کمک شایانی به آنها کند حتی اگر درصدد باشند برنامه ای متفاوت را پیش ببرند. مذاکرات هر چه طولانیتر شود می تواند انگیزه های طرف مقابل از مذاکره را کمرنگ کند و این مساله می تواند پیش از همه خود ما را تحت تاثیر قرار دهد. مذاکرات واقعا نباید کش دار و مذاکره برای مذاکره باشد بلکه به طور واقعی باید مذاکره برای رسیدن به نتیجه در کوتاهترین زمان ممکن باشد.

ادامه مطلب

نکاتی چند درباره تنش اخیر در مرزهای ارمنستان با جمهوری آذربایجان

بهانه هایی برای آغاز جنگ

علیرضا علیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: شاید چنین به نظر برسد که متمایل شدن به مواضع ارمنستان منافع ایران را در منطقه تأمین کند، ولی با رویکرد راهبردی به یقین می توان گفت در میان مدت منافع رقبای ما (ترکیه، اسرائیل، پاکستان، و غرب) در منطقه از منظر حمایت از وحدت ارضی آذربایجان تقویت خواهد شد.

ادامه مطلب