ابوالفضل پازوکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تغییرات آب و هوایی و گرمایش زمین که منجر به آب شدن یخ های قطبی شده منطقه شمالگان را به فهرست جغرافیای تنش های بین المللی اضافه کرده است؛ منطقه ای که برای قرن ها از تصرف و دخالت بشر مصون بود.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ایران به عنوان یکی از بازیگران و قدرتهای بزرگ منطقهای در آسیای جنوب غربی در اجرای برخی سیاستهای خارجی خود با تردید و تعلل مواجه است. تعللی که جلوههای آن را میتوان در تعامل و مماشات با دولتهای ترکیه و آذربایجان به خوبی مشاهده کرد. ایران و سیاست خارجی آن از ابتدای دولت سیزدهم به ریاست دکتر ابراهیم رئیسی با یک چالش بزرگ به صورت دایره تنش و آتش در مرزهای خود روبه رو بوده که نیم دایره شمالی آن با جلوه آتشین با نقشآفرینی دولت ترکیه به تهدید اقتدار و پرستیژ ایران مشغول است!
ادامه مطلب
سعید هاشمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: کریستین اِشمیت، نماینده ی جدید جامعه جهانی در جمهوری فدراتیو بوسنی و هرزگوین که از حدود سه ماه پیش جانشین والنتین اینتسکو شده، نسبت به خطر قریبالوقوع فروپاشی در این کشور و وجود یک چشمانداز جدی در خصوص بازگشت به روزهای درگیری و حتی جنگ هشدار داده است.
ادامه مطلب
ابوالقاسم دلفی در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی می گوید: در واقعیت هر کشوری می تواند در حوزه سرزمینی خودش اعمال حاکمیت کند و اگر جرم و جنایتی در محدوده جغرافیایی و سیاسی آن صورت بگیرد می تواند بر اساس قوانینی که دارد نسبت به مجازات آنها اقدام کند.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: نفتالی بنت با الگوبرداری از برنامه جنگ ستارگان در دوران دونالد ریگان، رئیس جمهوری اسبق آمریکا و برنامهای که او برای مقابله با شوروی به اجرا درآورد، این رژیم نیز با همان الگو به دنبال تحمیل هزینه به ایران برای مقابله با با برنامه هستهای این کشور است.
ادامه مطلب
محمد میکاییل عابدین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سرخورده از شکست های خفت بار در یمن و ناتوانی آن در تصاحب لبنان، تلاش دارد به خیال خودش آنچه را که چهار سال پیش در برابر قطر به دست نیاورد، در برابر لبنان به دست آورد.
ادامه مطلب
جلال میرزایی در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی تصریح کرد که ما شاهد جنگ روایت تهران و واشنگتن از تقابل ایران و آمریکا در دریای عمان با چاشنی سیاست ابهام سازی از جانب دو طرف هستیم. چون این واقعه بسیار کلیدی است تا جایی که می تواند به عنوان نقطه عطف یا «Game changer» عمل کند.
ادامه مطلب
علی بیگدلی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی بر این باور است: مذاکره یک پروسه دیپلماتیک است که میتواند با دادن کمترین امتیاز و هزینه، ابزاری موثر برای حصول منافع ملی باشد. اما در عین حال مذاکره و دیپلماسی یک مسیر پیچیده است، چون قطعاً با بازیگران متعدد و منافع متضاد مواجهیم، خصوصاً آمریکا که به عنوان ابرقدرت اقتصادی و نظامی دارای بیشترین پیچیدگی دیپلماتیک و سیاسی است. لذا باید دقیق ترین برنامه برای مذاکره با ایالات متحده از سوی دولت ها طراحی شود. زمانی که ما بدون برنامه و تنها به واسطه فشارهای تحریمی پای میز مذاکره حاضر میشویم نتیجهاش میشود برجام و اتفاقات بعدی. حال که دولت رئیسی ادعای دیپلماسی هوشمند و متفاوتی را دارد قطعاً مذاکرات پیش رو مهمترین سنگمحک خواهد بود.
ادامه مطلب
سید قائم موسوی در یادداشتی می نویسد: برخی از کشورها اساساً میلی به مذاکرات ندارند و تمایل دارند مسئله همچنان بحران زا بماند تا آنها سوار بر این بحران مطامع خودشان را پیگیر باشند. هر چند میان این طیف از کشورها در شدت و حدت بحران اختلاف نظر است. اسرائیل بانی تنازع حداکثری و رقبای منطقه ای طالب منازعۀ مستمر اما کنترل شده هستند. بر همین مبنا مادامی که امکان برگشت کشورها به مدار مذاکرات فراهم می شود، بلافاصه تحرکات ایذایی برای منتفی کردن یا حداقل تحت تأثیر قرار دادن آن نیز، آغاز می شود.
ادامه مطلب
روح اله رحمانی فر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در چند روز اخیر جلساتى بین علی باقرى کنى، مسئول تیم مذاکره کنندگان ایران و انریکه مورا، دستیار جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجى اتحادیه اروپا برگزار شد که آخرین آن در تاریخ ۲۷ اکتبر بود. باقرى مذاکرات خود با مورا در بروکسل را جدى و سازنده توصیف و از توافقاتى براى تعیین تاریخ دقیق مذاکرات سخن گفت. به فاصله سه روز روساى جمهوری آمریکا و E۳ در حاشیه اجلاس G۲۰ بیانیه نسبتا تندى علیه برنامه هسته اى ایران منتشر و خواستار بازگشت سریع تهران به وین شدند اتفاقى که مهر بطلانى بر دستاورد احتمالى على باقرى از مذاکره بروکسل تفسیر شد و بدبینى ها به فرایند احیاى برجام را تشدید کرد. بیانیه چهار کشور غربى از پاره اى جهات با نمونه هاى قبلى متفاوت بود بهطوریکه هم در فرم و هم در محتوا جدى تر و تندتر از گذشته و به نوعى اتمام حجت دول غربىِ موثر در توافق هسته اى با تهران محسوب میشود.
ادامه مطلب