علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران نه با یک دشمن واحد، بلکه با یک آرایش سیال از فشارها مواجه است: نهادی، نیابتی، شناختی و ژئوپلیتیکی.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران ستون نظم خاورمیانه و عامل توزانبخش قدرت درون آن است؛ بیثباتی و تهدید علیه ایران، تمام منطقه را بیثباتی خواهد کشاند؛ حقیقتی که هاکان فیدان به دقت آن را گوشزد کرد.
ادامه مطلب
آنچه در عراق انتظار میرفت، سرانجام رسمیت یافت و براساس رایزنیهای انجامشده نوری المالکی، نخستوزیر پیشین عراق، بهعنوان نامزد نخستوزیری این کشور انتخاب شد. این تصمیم از سوی چارچوب هماهنگی نیروهای سیاسی شیعه عراق که اکثریت کرسیها را در دوره جدید پارلمان در اختیار دارد، اتخاذ شده است.
ادامه مطلب
وزیر خارجه ترکیه حضور در داووس و گفتوگو با بلومبرگ را فرصتی مناسب برای نقد اتحادیه اروپا دید و موانع ایجاد شده در مسیر عضویت ترکیه در این اتحادیه را مورد انتقاد قرار داد.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی درباره پس گرفتن دعوت از سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان برای شرکت در داووس، آن هم در حالی که صحبت از احتمال گفتوگوی ایران و امریکا در این نشست گزارش میشد، در حالی که سوئیس میزبان رئیس دولت اسرائیل بود، گفت: «این ازجمله تناقضهای آشکاری است که ما با آن مواجهیم. ما دوست نداریم روابط خوب و حسنهمان با سوئیس را زیرسوال ببریم. ما رابطهای نزدیک و بسیار محترنامه با کشور سوئیس داریم. در خیلی از برههها سوئیس نقش بسیار سازنده داشته و در میانجیگریها از جمله میان ما و امریکا نقش بسیار قابل تقدیری ایفا کرده است، ضمن اینکه سوئیس حافظ منافع امریکا در ایران نیز هست. آنچه میگویم به هیچ وجه نباید به معنای خدشه روابط ما با سوئیس شود، اما برای افکار عمومی این پرسش مطرح است که چگونه میزبانان مجمع جهانی اقتصاد تحت تاثیر یک طرف ثالث و جنگطلب و تندرو دعوت خود از وزیر امور خارجه کشورمان را پس میگیرد. در حالیکه وزیر امور خارجه سوئیس خود در این مجمع اعلام کرد که داووس به جستوجوی معناست و جهان بیش از هر زمانی به گفتوگو نیازمند است. در حالی که آنچه با ایران انجام شد با آنچه او گفت در تناقض است. این سوال مطرح است که کدام کشورها و طرفها از این وضعیت سود میبرند. به نظر ما تندروها و کشورهای جنگطلب که با ارسال نامه به دولت سوئیس تهدید کردند اگر میزبان آقای عراقچی شوید شما را تحریم میکنیم، آنها بیشترین سود را از این جنگطلبی میبرند.»
ادامه مطلب
محمدرضا عبداله پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: «نیل تا فرات» پاسخی است به گسترش عمق راهبردی ایران و نه یک پروژه توسعهطلبانه کلاسیک. بنابراین و به طور کلی، «نیل تا فرات، نقشه نیست؛ منطق نظمسازی اسرائیل در خاورمیانه است؛ نظمی که نه بر ثبات، بلکه بر برتری در بیثباتی بنا شده است. اسرائیل، زمین را اشغال نمیکند، فضا را مدیریت میکند، دولتها را تضعیف و معنا را مصادره میکند.
ادامه مطلب
عراق سرزمین بحرانهای پیاپی است و در بیش از شش دهه گذشته به ندرت فصلی را بدون بحران از سر گذرانده. پس از انتخابات پارلمانی اخیر در این کشور، بحران شکلگیری دولت در میان اتحادهای گوناگون و ناهمخوان به هسته اصلی درگیریهای سیاسی بدل شد.
ادامه مطلب
مهسا مژدهی می نویسد: موهای بافته زنی جانباخته در دستان مردی داعشی، خاورمیانه را در بهت فرو برد. در ویدئوی تکاندهندهای که از سوریه مخابره شده است، مرد داعشی در مقابل دوربین وقیحانه میگوید: این موی بافته هوال است، از رقه آوردهام.
ادامه مطلب
سیاوش قدوسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادبیات راهبردی غرب، ایران نه بهعنوان یک دشمن مطلق و نه بهمثابه شریک بالقوه تعریف میشود. مفهومی که بهویژه در تحلیلهای RAND و ECFR قابل ردیابی است، Managed Adversary است؛ بازیگری که نه باید به نقطه فروپاشی رانده شود و نه اجازه عادیسازی کامل یابد. هدف، «مدیریت» است، نه «حل». قطعنامههای حقوق بشری دقیقاً در همین چارچوب معنا پیدا میکنند.
ادامه مطلب
حسین حقگو می نویسد: اگر دخالتهای خارجی (مستقیم و غیرمستقیم) میتوانند وضعیت اقتصادی کشور را با چنین بحرانهای عظیمی مواجه کنند (کسری بودجه چندصد هزار میلیارد تومانی، ورشکستگی نظام بانکی و تأمین اجتماعی، سرمایهگذاری و رشد اقتصادی منفی، حجم نقدینگی ۱۳ هزار همتی، تورم ۵۰درصدی و...) پس جایگاه، مسئولیت و تدابیر نظام حکمرانی در این میان چه میشود و کجای ماجراست؟
ادامه مطلب