پرستو بهرامی راد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آیا رفتارهای طرفداران و هواداران ترامپ که جامعه تندروهای آمریکا را در بر میگیرند با پایان یافتن زندگی سیاسی ترامپ، پایان مییابد؟
ادامه مطلب
محمدرضا احمددوست در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: این گونه به نظر می رسد که تغییرات در سیاست خارجه آمریکا طی چند سال اخیر متاثر از اجرای یک راهبرد کلان است و تغییرات نگاه آمریکا به اروپا و تغییر رفتار این بازیگر در عرصه بین المللی مربوط به ویژگی های شخصیتی ترامپ و تیم وی نبوده است، بلکه پیش از آنها آغاز شده و ریشه اقتصادی آن جنگ تجاری آمریکا با رقبای خود، خصوصا چین است. البته شیوه ی پیاده کردن این راهبرد در دوره ترامپ متفاوت از دوره اوباما بود.
ادامه مطلب
عبدالرضا فرجی راد در گفتوگو با دیپلماسی ایرانی این باور است که هر کشوری حتی روسیه و چین نیز به دنبال منافع خود هستند. لذا اقداماتی مانند آغاز غنیسازی ۲۰ درصد مطلوب نگاه چینی ها و به خصوص کشوری مانند روسیه نیست چرا که این روس ها تقریبا همسایه ایران به شمار می روند. لذا مسکو این رویه را تهدیدی برای امنیت خود تلقی می کند، کما این که روس ها امروز هم همین نگاه را به اقدامات کاهش تعهدات برجامی ایران دارند. پس به هر میزان که جمهوری اسلامی ایران به سمت عملیاتی کردن مفاد مصوبه مجلس یازدهم پیش رود به همان میزان هم احتمال همراهی و حمایت روسیه و چین از ایران بسیار کمتر خواهد شد. یعنی شاهد روسیه و چینی متفاوت از چهار سال گذشته خواهیم بود.
ادامه مطلب
دکتر سعید رضا خلخالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در حال حاضر این منطقه با دو پدیده اساسی روبه روست؛ یکی تغییر مرزهای خاورمیانه سنتی که علت اصلی آن، استقلال جمهوری های آسیای مرکزی و قفقاز است و محور این تحول نیز چیزی نیست جز انرژی، یعنی همان عامل ژئوپولیتیکی که صد سال است خاورمیانه حول محور آن حرکت می کند و نظام های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آن کاملا متغیری است از انرژی. عامل دوم نیز، مسئله اسلام و اسلامگرایی در این منطقه است که ژئوپولیتیک این منطقه را تحت تأثیر اهداف ژئواستراتژیک روسیه و قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای قرار داده است.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی می نویسد: روسیه دو هدف را در موازات هم دنبال می کند؛ نخست به ایران پیام دهد که اگر بخواهد همانند دفع پیش در سال ۲۰۱۵ که برجام امضا شد و روسیه دید ایران از آن فاصله گرفت و به سمت غرب گرایش پیدا کرد، این بار هم همان گونه رفتار کند، به راحتی از کنار این موضوع نخواهد گذشت و این رفتار را تلافی خواهد کرد. هدف دوم روسیه به تلاش هایش در واشنگتن باز می گردد مبنی بر این که خود را از اولویت دولت جدید امریکا خارج کند و همان طور که با آمدن ترامپ توانست خود را از اولویت خارج کند و ایران به اولویت واشنگتن تبدیل شد این بار نیز همان سناریو را تکرار کند و ایران را اولویت بایدن قرار دهد.
ادامه مطلب
مهدی مهدوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سریال خانه پوشالی در ارائه تصویری از نظام سیاسی و سلسله مراتب قدرت در امریکا به خوبی موفق بوده و به لحاظ جذب مخاطب نیز توجهات گوناگونی را از سراسر جهان جلب کرده است. با مشاهده این درام سیاسی و تطبیق آن با واقعیت میتوان «قدرت طلبی و حفظ قدرت به هر وسیلهای» را فصل مشترک فرانک آندروود و دونالد ترامپ برشمرد. سرانجامِ فرانک آندروود در خانه پوشالی استعفا از قدرت بود (البته به گفته خود وی این استعفا توسط وی برنامه ریزی شده بود)؛ اما باید دید مسیر ترامپ در صحنه سیاست امریکا به کجا منتهی خواهد شد.
ادامه مطلب
محمدصادق کوشکی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی ضمن تایکد بر این نکته که ایران هیچگاه سیاست گروگانگیری را در قبال کره جنوبی پی نگرفته است، پیرامون برخی هجمه های رسانه ای در خصوص ارتباط آزادسازی اموال بلوکه شده ایران و توقیف شناور کره ای بر این باور است که جمهوری اسلامی ایران برای باز پس گیری اموال بلوکه شده خود اقدام به توقیف شناور کره ای نکرده است. پس اگر حتی اموال ما در این کشور آزاد شود به معنی رفع توقیف شناور کره ای نیست. البته اگر کره ای ها اموال بلوکه شده ایران را آزاد کنند می تواند به عنوان یک اقدام مثبت سئول قلمداد شود و بستر را برای رفع توقیف هرچه زودتر شناور کرهای فراهم کند، اما این اقدام به منزله آن نیست که جمهوری اسلامی ایران به مجرد آزاد کردن اموال بلوکه شده خود حاضر به رفع توقیف شناور کره خواهد بود. این شناور به دلیل آلودگی های زیست محیطی و نیز نقض قانون عبور بی ضرر توقیف شده است و تا زمانی که کره ای ها این مشکل را حل نکنند شناور آنها رفع توقیف نمی شود. در غیر این صورت اگر تهران به مجرد آزاد کردن اموال خود در بانکهای کره به رفع توقیف شناور کره ای اقدام کند دقیقاً موید و مبین جریانسازی های چند روز اخیر با محوریت سیاست باج گیری و گروگانگیری جمهوری اسلامی ایران مطرح شده است. در صورتی که این دو مسئله هیچ ارتباطی به هم ندارند.
ادامه مطلب
جبار علایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: پاشینان تنها کسی بود که کیف پر و نه چندان مرتب خود را به نشست آورده بود شاید تصور می کرد برادران مسیحی ارتودوکسش قبلا سفارش های لازم را کرده اند و او این بار می تواند با کیف پر برگردد. نخست وزیر پاشینیان خیالش آسوده بود از اینکه این بار دیگر او نماینده ارامنه قره باغ نیست و بار" آرتساخی ها" را هم به دوش نخواهد کشید.
ادامه مطلب
سید مجتبی جلال زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آنچه به روشنی از رویدادهای روزهای اخیر در ایالات متحده میتوان نتیجه گرفت این است که ترامپ هنوز در میان بسیاری از رأیدهندگان عادی جمهوریخواه و محافظهکاران حامیانی دارد و این بدان معناست که ترامپیسم نقطه پایان نخواهد داشت؛ بلکه اشغال ساختمان کنگره آمریکا موسوم به «کاپیتال» آغاز یک دوره افراطی است که توام با خشونت نیز خواهد بود. به روشنی مشخص است که پس از سوگند یادکردن «جو بایدن» در تاریخ ۲۰ ژانویه دیگر هیچ دلیلی برای عقبنشینی ترامپیسم وجود نخواهد داشت.
ادامه مطلب
فاطمه نکولعل آزاد در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار داده است، می نویسد: در سالهای ریاستجمهوری دونالد ترامپ، فشارهای اقتصادی، راهبردی و اجتماعی علیه ایران در سطوح منطقهای و نهادهای بینالمللی علیه ایران افزایش یافته است. تهدیدات فدراسیونهای ورزشی علیه ایران را میتوان یکی از شاخصهای «تهدیدات نوظهور» علیه ایران دانست. هدف اصلی بازیگران نظام جهانی از اقدامات محدودکننده اقتصادی، ورزشی و راهبردی علیه ایران را میتوان «تصاعد بحران» علیه مشروعیت و ساختار سیاسی ایران دانست.
ادامه مطلب