معصومه علیانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله امروز صرف پیش بینی وقوع جنگ نیست، بلکه سنجش کیفیت تصمیم گیری در شرایطی است که بازیگران ناچارند میان فشار، بازدارندگی و امتیازدهی توازن برقرار کنند.
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طرح اتهاماتی درباره نقش مالی قطر در فرآیندهای مرتبط با نوار غزه و ادعای تلاش برای اثرگذاری بر برخی تصمیمات سیاسی و امنیتی، توجهها را به چالشهای عمیقتری در ساختار تصمیمسازی اسرائیل جلب کرده است.
ادامه مطلب
برهان حشمتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا در پیگیری راهبرد جعل هویت ضدایرانی برای جمهوری آذربایجان، در واقع شریک رژیم صهیونیستی، انگلیس و ترکیه است و عملاً از نظریه «آذربایجانگرایی» – که البته ابداع و اختراع ماشین ایدئولوژیک نظام کمونیستی شوروی بود، اما به عنوان ارثیه ای به خدمت سیاست آمریکا، اسرائیل، انگلیس و ترکیه در جمهوری آذربایجان درآمد – پیروی می کند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل و حقوق مخاصمات مسلحانه، صرف آغاز شلیک گلوله معیار شروع جنگ نیست. ایجاد تهدید قریبالوقوع، محاصره نظامی، استقرار آرایش تهاجمی و نمایش قدرت نظامی در مجاورت مرزهای یک کشور، میتواند آغاز عملی مخاصمه تلقی شود.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعبینی از اساسیترین مباحثی است که تحلیلگران علوم انسانی علیالخصوص کارشناسان علوم سیاسی و روابط بینالملل باید مورد توجه قرار دهند. دلیل بسیاری از کسانی که در ارائه تحلیلهای صحیح با شکست روبهرو میشوند آن است که در فرضیههای ذهنی خود به واقعیتهای موجود یا توجه نکردهاند یا اساسا بهدلیل دور بودن مکانی از محل حادثه، از واقعیتهای موجود بیاطلاع بودهاند. در نتیجه فرضیهها و احتمالاتی که در نظر گرفتهاند، غیرواقعی بوده است. بنابراین برای آنکه تحلیلگر بتواند فرضیهسازی منطقی و بهدور از احساسات و ذهنیتهای کاذب ارائه کند، لازم است واقعبین باشد. برای واقعبین بودن نیز لازم است خود را از باورهای غلط و احساسات غیر منطقی دور کند و حتیالامکان رویداد را آن گونه که هست، مورد بررسی قرار دهد.
ادامه مطلب
محمدرضا عبدالهپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترکیه پس از سناریوی خود ساخته انسداد ژیوپلیتیک ایران در مرزهای شمال غرب و قفقاز، هم اینک قلمرو غربی کشور و به عبارتی عمق ژئوپلیتیک آسیای غربی ایران را ابتدا در سوریه و قطعا و متعاقبا در عراق و مشخصا در موصل و کرکوک مورد هدف قرار خواهد داد.
ادامه مطلب
کتایون لامعزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حضور زنان در رأس قدرت سیاسی، نشانهای مهم از تغییرات اجتماعی و سیاسی قرن بیستویکم است، اما نه بهمعنای پایان سیاست مردسالارانه و نه تضمینکننده اصلاحات پایدار.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدون شک، دوران ترامپ در تاریخ روابط بینالملل نقطهعطفی است که هیچگاه نمیتوان آن را نادیده گرفت. او با اقدامات خود، بسیاری از اصول کهن دیپلماسی و حقوق بینالملل را به چالش کشیده و بهطور واضح ساختارهای جهانی را دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
چین به عنوان بزرگترین خریدار نفت منطقه، بیش از هر کشوری از «بیثباتی» متنفر است، اما همزمان، بیش از هر بازیگر دیگری از «تضعیف هژمونی آمریکا» سود میبرد. اما پکن در صورت بروز درگیری، کدام سمتِ تاریخ خواهد ایستاد؟
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: سند استراتژی امنیت ملی اخیر آمریکا یک گسست رادیکال از سنتهای پیشین و چرخش بهسوی قرائتی تهاجمی از «رئالیسم جکسونی» است. با بررسی این سند پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۶ که مصادف با ۲۵۰ امین سالگرد استقلال آمریکا و برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکای شمالی است، واشینگتن تلاش خواهد کرد با تکیه بر این دکترین انقباضی، جایگاه خود را در برابر چالشهای درونی و خارجی بازتعریف کند؛ لذا، آمادگی برای مقابله با «فشار اقتصادی و نظامی سخت» در میدان و «فریب استراتژیک نرم» در فضای شناختی، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
ادامه مطلب