محمد اسدی موحد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در حالی که جهان خسته از جنگ، شاهد فاجعه‌بارترین جنایات و کودک‌کشی‌ها در غزه و فلسطین است، صدای رئیس‌جمهور ایران انعکاس وجدان بیدار آزادگان جهان شد.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مساله دیگر فقط این نیست که چه کشوری فناوری تولید می‌کند؛ مساله این است که چه کشوری می‌تواند تعیین کند چه کسی، به چه چیزی، با چه قیمتی و تحت چه شرایطی دسترسی داشته باشد. و ایران یکی از مهم‌ترین نمونه‌های این تحول است.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ارتش پاکستان هشدار داده که اگر طالبان از حملات در خاک این کشور جلوگیری نکند، اسلام‌آباد «حربه‌های قدیمی» خود را فعال خواهد کرد و از هر حدی فراتر خواهد رفت.
ادامه مطلب
سامان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در آستانه دیدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین، در واشینگتن، سیاست‌گذاران آمریکایی نباید جاه‌طلبی‌های چین را دست‌کم بگیرند. سیاست خارجی چین در دوران شی جین‌پینگ بر جلب حمایت کشورهای جنوب جهانی متمرکز است و در عین حال، هدف بلندمدت تصرف تایوان و دستیابی به برتری جهانی را دنبال می‌کند.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: توطئه‌ها و تجاوزات نظامی و امنیتی که به قصد تحدید نفوذ و مهار راهبردی ایران طراحی شده بودند، در عمل به کاتالیزور توسعه درون‌زای فناوری‌های نوین دفاعی، ارتقای هم‌افزایی محور مقاومت در گستره فرامرزی و شکل‌گیری شبکه‌های نوین همگرایی در جنوب جهانی مبدل شده‌اند. این تحول ساختاری، نه تنها گزینه‌های نظامی جبهه استکبار را در آینده با ناکارآمدی و انسداد بنیادین روبرو خواهد ساخت، بلکه الگویی نوین از بازدارندگی شبکه‌ای، هوشمند و مبتنی بر ایمان و دانش بومی را برای جهان به ارمغان می‌آورد.
ادامه مطلب
روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در حقیقت هدف آمریکا رساندن طرف عربستانی به این نتیجه‌گیری است که برای حمایت از این کشور در برابر حوثی‌هاباید حاضر به دادن امتیازاتی باشد. این امتیازات اکنون می‌تواند شامل همراهی بیشتر عربستان با طرح صلح ابراهیم و اتخاذ رویکرد مناسب‌تر از سوی این کشور نسبت به جنگ آمریکا علیه ایران باشد.
ادامه مطلب
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این مقاله استدلال می‌کند که هرچند تصمیم‌گیرندگان آمریکایی غالباً دلایل «عقلانی» را برای توسل به زور ارائه می‌دهند—از جمله مقابله با تهدیدهای امنیتی، حفظ اعتبار، یا منافع بشردوستانه—اما موفقیت پایدار سیاسی و استراتژیک، نیازمند بیش از یک توجیه عقلانی اولیه است. شواهد از این موارد نشان می‌دهد که فقدان راهبرد سیاسی منسجم پس از مداخله، ابهام در هدف‌گذاری، و اتکای بیش از حد به فرض‌های اثبات‌نشده درباره‌ی پیامدهای سیاسی، اغلب مانع از دستیابی به نتایج مطلوب بلندمدت شده است.
ادامه مطلب
مهدی باقری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: با این حال، بررسی تاریخ سیاست خارجی آمریکا نشان می‌دهد که میان این اصل حقوقی و عملکرد واشینگتن در بسیاری از مقاطع، فاصله‌ای جدی وجود داشته است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: منازعه نینوا در باطن خود، رقابتی ژئوپلیتیک برای در دست گرفتن شریان‌های اقتصادی، ساختارهای اجرایی محلی و دالان‌های راهبردی شمال غرب خاورمیانه است.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به این نبرد تاریخی باید هم جنگ انقلابی نام داد چرا که نقطه عطفی در تاریخ بوده است، نه فقط در تاریخ ملی بلکه در تاریخ جهانی. ایران ثابت کرد که می توان در برابر نیرومندترین ارتش های جهان ایستاد و پیروز شد.
ادامه مطلب