نگذاریم دشمن جسورتر شود
همافزایی خطرناک بحرانهای داخلی و تهدیدات خارجی
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انکار مشکلات داخلی، تنها فرصتهای اصلاح را از دست میدهد و دشمنان خارجی را جسورتر میکند.
ادامه مطلبانتخاب سردبیر
درآمدی بر یک چالش ملی و فرا-حکمرانی (بخش سوم)
پیامدهای ژئوپلیتیکی و راهبردیِ کاهش برد موشکی بر توازن قدرت در خاورمیانه
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: خاورمیانه از جمله معدود مناطقی در جهان است که «هیچ معماری امنیت جمعی» در آن وجود ندارد. نه اتحادیهی دفاعی، نه سازوکار منطقهای برای مدیریت بحران، و نه هیچ نهاد مشترکی که بتواند حملهی یک قدرت به قدرت دیگر را با سازوکارهای حقوقی مهار کند. در چنین فضایی، امنیت کشورها بر «بازدارندگی خودمحور» استوار است؛ یعنی هر کشور باید آنقدر قدرت داشته باشد که دشمن را از تهاجم منصرف کند.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه در نشست هفتگی خود با خبرنگاران در پاسخ به دیپلماسی ایرانی
بقایی: ایران با ترکیه در مبارزه با تروریسم همکاری دیرینه دارد
مقابله با تروریسم یک وظیفه جمعی و یک تعهدی است که همه کشورهای منطقه دارند. این که این تحولات به چه معناست واقعیت این است که تا زمانی که ناامنی و اشغال کشورها در منطقه وجود داشته باشد زمینه برای رشد گروههای تکفیری مهیاست. این باید یک نگرانی مشترک برای همه کشورهای منطقه باشد. ترکیه کشور همسایه ماست و روابط دیرینه و نزدیک با آن داشتهایم. ما از دیرباز با ترکیه در مبارزه با تروریسم همکاری داشتهایم. اخیرا هم مقامات ارشد دفاعی ترکیه از ایران دیدن کرده بودند. بنابراین همکاریهای امنیتی با تروریسم مسبوق به سابقه است و برای حفظ امنیت و ثبات در منطقه باید با قوت ادامه پیدا کند.
ادامه مطلب
تجربه تلخی که از سر گذارندیم
پدافند S۳۰۰ یک سلاح واقعی یا اسب تراوا؟
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعا چه تلخ و غافلگیر کننده است که کشورهایی برای دفاع از آسمان خود، دلگرم به این سامانه هستند ولی در روز مبادا چیزی جز ناکارآمدی و غافلگیری نصیب آنها نمیشود.
ادامه مطلب
پیامهایی که از بیانات رهبر معظم انقلاب میتوان استنباط کرد
فرق میان اعتراض بهحق با اغتشاش تحریکشده
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این سخنان، رهبر انقلاب از نقطهای کاملاً معنادار و حسابشده وارد بحث میشوند. نه از سیاست روز شروع میکنند، نه از اعتراضات و نه حتی از جنگ ۱۲ روزه. نقطه آغاز، امیرالمؤمنین علی(ع) است. این انتخاب، در ظاهر، آئینی و مناسبتی به نظر میرسد، اما در باطن، چارچوبی نظری برای فهم وضعیت امروز جامعه ایران فراهم میکند. این چارچوب، نسبت جامعه با عدالت، اعتراض و کنش اجتماعی را روشن میسازد. در واقع، بخش نخست سخنان، معیار را میسازد و بخش دوم، میدان ابتلا را نشان میدهد. بدون فهم این پیوند، تحلیل بخش مربوط به اعتراضات اخیر ناقص و گاه وارونه خواهد بود.
ادامه مطلب
ریشههای حمله به کاراکاس
پیامدهای احتمالی یک اتفاق عجیب
محمد محمودیکیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هوشیار باشیم که جهان سیاست، فرصت مجددی برای تکرار تجربهها به هیچ کس نمیدهد.
ادامه مطلب
وضعیت کنونی، چشمانداز پیش رو و سناریوهای احتمالی
ونزوئلا پس از نیکلاس مادورو
رضا حاجیمحمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وضعیت کنونی ونزوئلا ترکیبی پیچیده از نگرانی عمومی، امید محتاطانه و جشنهای پراکنده است.
ادامه مطلب
آسیای مرکزی بار دیگر مهم میشود
بازگشت آمریکا به منطقه تحت نفوذ روسیه، چین و ایران
اخیراً، رئیس جمهور ترامپ میزبان روسای جمهور پنج کشور آسیای مرکزی در کاخ سفید بود و ابتکار عمل را برای گنجاندن قزاقستان در توافقنامههای ابراهیم به دست گرفت. روی هم رفته، این اقدامات نشان دهنده بازگشت آمریکا به آسیای مرکزی بزرگ است.
ادامه مطلب
ریشه ها، قصورها و تقصیرها کجاست
پدیده نفرت پراکنی قومی در فوتبال
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شکی نیست که یکی از ابزارهای نظام سلطه برای اجرای طرح اسرائیل بزرگ و تجزیه خاورمیانه (غرب آسیا) با محوریت ایران، ایجاد بحران های تصنعی قومی از طریق ترویج نابردباری و نفرت پراکنی میان شهروندان است؛ در این روند فوتبال به دلیل جایگاه بی بدیل خود در بین مردم بویژه جوانان به عنوان یک بستر مناسب دیده می شود؛ در واقع، پدیده نفرت پراکنی در فوتبال یک موضوع موردی یا مقطعی نبوده بلکه محصول یک فرایند برنامه ریزی شده است که اهداف شومی در پی آن، دنبال می شود.
ادامه مطلب
تایوان در سند راهبردی ۲۰۲۵ ایالات متحده چگونه تعریف شده است
سنگر نخست مهار چین در هند–پاسیفیک
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سند راهبردی امنیت ملی ۲۰۲۵ تأکید دارد که تایوان نه صرفاً یک مسئله محلی، بلکه نقطه ثقل نظم جهانی آینده است. اهمیت ژئوپلیتیک، اقتصادی و تکنولوژیک آن موجب شده که ایالات متحده تلاش کند با همکاری ژاپن، کرهجنوبی و استرالیا ساختاری امنیتی ایجاد کند که چین را از هرگونه اقدام نظامی بازدارد.
ادامه مطلب