روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر بخواهیم یکی از اهداف حائز اهمیت مقامات نظامی ایران از حمله موشکی چند روز گذشته به اسرائیل را بیان کنیم آن هدف چیزی جز تلاش ایران برای افزایش اهرم‌های در اختیار خود در مذاکره با آمریکا نیست.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یکی از این سناریوها که در برخی تحلیل‌های اروپایی – به‌ویژه در محافل پژوهشی فرانسه – با عنوان «مسئله سه دریا» مطرح شده، ایجاد کریدوری انرژی و ترانزیتی است که خلیج فارس را از طریق عراق و سوریه به دریای مدیترانه متصل کند. هدف اصلی چنین طرحی تنوع‌بخشی به مسیرهای انتقال انرژی است تا بخشی از صادرات انرژی منطقه بتواند بدون عبور از تنگه هرمز به بازارهای جهانی برسد.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی می‌نویسد: اگر به‌طور جدی به فکر موفقیت در مذاکرات پیش رو هستیم، طرف ایرانی چاره‌ای ندارد جز اینکه مذاکرات را از دریچه برد – برد ببیند.
ادامه مطلب
دونالد ترامپ تفاهم‌نامه را که قرار است روز جمعه امضا شود به عنوان یک پیروزی اعلام و ادعا کرد که تنگه هرمز برای همه باز است، محاصره ایالات متحده برداشته شده و نفت دوباره جریان دارد. چیزی که ترامپ به آن اشاره نکرد، برنامه هسته‌ای ایران و سرنوشت ذخایر اورانیوم غنی‌شده آن بود که یکی از دلایل اصلی ذکر شده برای شروع جنگ بود. موضوع هسته‌ای – همراه با مسائل اصلی مانند موشک‌های بالستیک و نیروهای نیابتی ایران – به مدت ۶۰ روز به تعویق افتاده است. این موضوع دو سؤال مهم را مطرح می‌کند: جنگ واقعاً برای چه بود؟ و ایالات متحده چه چیزی به دست آورد؟
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در خاورمیانه، گاهی امضای یک سند از آغاز صلح خبر نمی‌دهد؛ فقط نشان می‌دهد که طرف‌ها فعلاً تصمیم گرفته‌اند به‌جای شلیک، مذاکره کنند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ‌های دوگانه ۱۴۰۴ علیه ایران، نشان داد که دشمنان منطقه‌ای و جهانی، دهه‌ها برای چنین تهاجمی برنامه‌ریزی و تمرین داشتند. بنابراین نامیدن این جنگ‌ها با عنوان ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، گونه‌ای ساده‌سازی راهبرد دشمنان و گرفتاری ایران در مرداب سیاست تهاجمی دیگر بازیگران نظام جهانی است.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی می‌نویسد: امضای تفاهم‌نامه ایران و امریکا که قرار است روز جمعه انجام شود، پایان کار نیست بلکه در حقیقت آغاز یک فرایند سخت برای رسیدن به توافق میان ایران و امریکاست. همان توافقی که ناامیدی از دستیابی به آن، دو جنگ یک ساله‌ی اخیر امریکا و اسرائیل علیه ایران را سبب شد.
ادامه مطلب
اسماعیل بشری در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی عنوان کرد: اینکه سیاست ایران در آینده باید چه مسیری را برای صلح پایدار طی کند، پاسخ به هدفی بستگی دارد که برای کشور در نظر گرفته‌ایم. اگر اولویت ما رشد اقتصادی باشد و بخواهیم خسارت‌های ایجادشده را جبران کنیم و عقب‌ماندگی‌هایی را که در نتیجه تحریم‌ها و عوامل دیگر به وجود آمده است کاهش دهیم، طبیعتاً نیازمند رویکردی تازه خواهیم بود. برای مثال، برخی صنایع و واحدهای تولیدی ما به دلیل شرایط موجود عمدتاً به بازار داخلی متکی بوده‌اند و در فضای رقابت بین‌المللی کمتر فرصت رشد یافته‌اند. در نتیجه، گاه بدون آنکه ناچار به ارتقای فناوری یا بهبود بهره‌وری باشند، محصولات خود را در بازار داخلی عرضه کرده‌اند. روشن است که این وضعیت در بلندمدت نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای توسعه کشور باشد.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: نیاز مبرم امروزی، رسیدن به نقطه تعادل و یافتن راه‌حل‌های منطقی و عملگرا با در نظر داشتن کمال مطلوب هاست و در تحلیل مسایل بین‌المللی اندیشیدن در چارچوب فکری جریان اول و جریان دوم، نمی‌تواند راهگشای مسائل ایران در نظام بین‌الملل باشد.
ادامه مطلب
محمدحسین بنی‌اسدی در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی اعتقاد دارد که کاهش سطح تنش‌های سیاسی و امنیتی می‌تواند افق روشن‌تر و قابل پیش‌بینی‌تری پیش روی اقتصاد ایران قرار دهد. اقتصاد بیش از هر چیز به ثبات نیاز دارد و سرمایه، چه داخلی و چه خارجی، از نااطمینانی و ریسک‌های سیاسی گریزان است. هر اندازه فضای بین‌المللی ایران باثبات‌تر شود، امکان برنامه‌ریزی بلندمدت، جذب سرمایه، توسعه تجارت و افزایش رشد اقتصادی نیز بیشتر خواهد شد.
ادامه مطلب