سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌کوشد با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به بررسی تناقض میان گفتار و کردار رهبران مجاهدین (منافقین) در موضوع زنان بپردازد و نشان دهد چگونه ترکیب ایدئولوژیک اسلام و مارکسیسم در این سازمان، به بازتولید نوعی اقتدارگرایی پیچیده انجامیده است.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دقت کردید به سخنان مسئولین کشور و یا هر کسی که تریبون دستش است، وقتی از ایران و کردستان صحبت می‌شود تکیه کلامشان شده است «رنگین کمان اقوام» و یا «اقلیت‌های قومی» و یا «خُرده فرهنگ‌ها»! این مطلب به ذهن متبادر می‌شود که کُردها از اقلیت قومی هستند، همچنین است آذری‌ها و سایر اقوام. به همین ترتیب فرهنگ کُردی و آذری و سایر اقوام را خُرده فرهنگ می‌نامیم؟ آن‌وقت کسی سئوال می‌کند که جنس این سخنان با مواضع مسئولین کشور ترکیه و عراق و سوریه چه تفاوتی دارد! کُردها در کشورهای مذکور عضوی از آن کشورها هستند ولی هرگز ترکی یا عراقی یا سوری نیستند!
ادامه مطلب
محمدعلی صلح‌چی و امیرحسین عسگری در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: مفهوم «هماهنگی جلوگیری از تعارض» به مجموعه‌ای از ترتیبات عملیاتی اطلاق می‌شود که با هدف پیشگیری از تداخل ناخواسته عملیات نظامی، اشتباه در شناسایی اهداف یا تشدید غیرعمدی مخاصمات طراحی می‌شوند. این مفهوم در رویه بین‌المللی سابقه‌ای قابل توجه دارد و در دهه‌های اخیر از طریق خطوط ارتباطی اضطراری و سازوکارهای هماهنگی میان دولت‌ها توسعه یافته است.
ادامه مطلب
محمد کریمی سرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در سال‌های اخیر مفهوم «جنگ شناختی» (Cognitive Warfare) به یکی از موضوعات مهم مطالعات امنیتی و راهبردی تبدیل شده است. در این نوع جنگ، هدف اصلی نابودی زیرساخت‌های فیزیکی یا اشغال سرزمین نیست، بلکه تأثیرگذاری بر ادراک، قضاوت و تصمیم‌گیری افراد و جوامع است (Claverie & du Cluzel, ۲۰۲۲). به بیان دیگر، اگر جنگ اطلاعاتی به دنبال کنترل اطلاعات باشد، جنگ شناختی تلاش می‌کند فرآیند اندیشیدن را تحت تأثیر قرار دهد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بقا و اقتدار، انگاره هر سیاستگذار و حکمران در نظام جهانی است. انگاره‌ای که برای بقا و اقتدار خود به هر ابزار، تاکتیک و سیاستی متوسل شده، هزینه‌های سنگین بر خود و دیگر بازیگران وارد می‌کنند. بخش مهمی از این همبستگی بقا و اقتدار را می‌توان با عنوان الگوی راهبران ناامید در بسیاری از کشورها دید و ترسیم کرد.
ادامه مطلب
محمدمهدی اسدزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: از همان هنگام ایران ما در یک جنگ ۴۰ روزه، کربلایی و عاشورایی ایستاد و به گفته رهبر شهید، مبعوث شد تا شور و شعور و شعر و شمشیر برآمده از خون خود را بر ناو و جنگنده و پهپاد و .... جنگ‌افزارهای مدرن دشمن ددمنش، به پیروزی برساند و بار دیگر بانگ عاشورای حسین را برآورد که: تا خون مظلومان به جوش است آوای عاشورا به گوش است و این راز و رمزی است که از عاشورای رمضان تا عاشورای محرم، ۱۱۵ روز حماسه ایستادگی را به گوش جهانیان رساند.
ادامه مطلب
پوریا لوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر قرار بر صلح و امنیت پایدار در منطقه باشد، دیگر دوران «پناهگاه امن» برای دشمنان ایران به سر آمده است و این لانه باید فرو بریزد.
ادامه مطلب
احمد رشیدی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آیا حمایت آنکارا از مخالفان سوری، به‌ناخواسته توپ راهبردی را از زمین ایران به زمین خود انداخته و ترکیه را به‌جای جمهوری اسلامی، در صف مقدم رویارویی با اسرائیل قرار داده است؟
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: متن درصدد است منازعه را از زبان تهدید و تقابل به زبان مدیریت، تعامل و نظم‌سازی منتقل کند. در این رویکرد پرسش اساسی همچنان باقی است: آیا این تغییر در زبان و چارچوب مفهومی می‌تواند به تغییر واقعی در رفتار بازیگران بینجامد، یا صرفاً شکل تازه‌ای از مدیریت موقت بی‌اعتمادی‌های قدیمی خواهد بود؟
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی می‌نویسد: این پرسش اساسی همچنان مطرح می‌ماند که در برابر امتیازاتی که از طرف امریکایی گرفته‌ایم چه امتیازاتی ما داده‌ایم یا قرار است بدهیم؟!
ادامه مطلب