عباس آخوندی در یادداشتی مینویسد: بحث موضعگیری چین برای من هیچ تازگی نداشت. چین این رویه را سالهاست که اتخاذ کردهاست. لیکن، گروهی در تهران به هر دلیلی نمیخواستند که نشانههای آن را ببینند.
ادامه مطلب
سهراب انعامی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سازماندهی سیاستگذاری چینی در دهه۹۰ میلادی به این رهیافت راهبردی معطوف شد که اگر چین خواهان دستیابی یه قدرت فزاینده با ویژگی چالشگری در مقابله با امریکا است باید بنیان های قدرت اقتصادی خود را از طریق تضمین امنیت انرژی تقویت کند و چین در این چارچوب به دنیال گزینه هایی است که نفت ارزان قیمت از طریق مسیرهای مختلف و متنوع به این کشور سرازیر شود. بر این مبنا، چینی ها طی این سال ها تلاش کرده اند تا حضور و نفوذ خود را در مناطق مهم انرژی جهان افزایش داده و روابط و مناسبات راهبردی خود را با کشورهای ضامن امنیت انرژی افزایش دهند.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره در یادداشتی تاکید دارد که هجمه منتقدان به مواضع اخیر پکن، نه از روی شماتت و مچگیری از هواداران گرایش به شرق، بلکه هشدار دوباره بر اهمیت تشخیص سیاسی درست برای صیانت از منافع ملی است. جان کلام منتقدان این است که امضای شیجی پینگ پای دو بیانیه ریاض، نمود دوبارهای است از واقعیت که نمیتوان خوشدلانه، پکن و روسیه را در اندازه «متحدان استراتژیک» باور کرد.
ادامه مطلب
عربستان با وجود تظاهر زبانی اش به این که به لبنان توجه دارد توجهی به آن ندارد. مسئولان جدید آن که از جمله یک زن جوان است نه لبنان را می شناسند و نه به آن اهمیت می دهند.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی می نویسد: اینکه گمان می کنیم با تداوم دشمنی های خود با غرب و عدم حل مشکلات کهنه خود با آن، می توانیم به پشتوانه چین به این شیوه خود ادامه دهیم اشتباه است. برای چین دلیلی ندارد که بخواهد در کنار ایران در برابر غرب و متحدانش از جمله عربستان سعودی و کشورهای عربی دیگر و اروپا بایستد. چینی ها درک نمی کنند چرا باید به خاطر ایران با عربستان، اروپا یا هر کشور دیگری مقابله کنند در حالی که بهترین روابط و منافع را با آنها دارند. به عبارت دیگر چینی ها همان طور که دوست ما هستند دوست دیگران هم هستند. هیچ دشمنی هم نه با ما دارند و نه با دیگران.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره در یادداشتی بر این نکته تاکید دارد که پکن بنا به دلایل مختلف، از جمله صدها میلیارد دلار قرار داد تجاری– صنعتی با کشورهای عرب حوزه جنوب خلیجفارس، نمیتواند متحد استراتژیک تهران در آینده روابط خارجی او باشد. این برخلاف جملاتی است که متن سند توافق همکاری ۲۵ ساله ایران و چین با آن آغاز شده است: « دو فرهنگ باستانی آسیا، دو شریک در تجارت، اقتصاد، سیاست، فرهنگ و امنیت با دیدگاههای مشابه و مشترک دوجانبه و چند جانبه در بسیاری از عرصهها خود را به عنوان شریکان استراتژیک میبینند.»
ادامه مطلب
رامین فخاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: باید گفت که امروزه در عرصه سیاست بین الملل اقتصاد حرف نخست را می زند، بدیهی است که چین نیر در منازعات و اختلافات بین المللی و منطقه ای طرف کشوری را بگیرد که اقتصاد قوی تر و مبادلات بیشتری با آن داشته باشد.
ادامه مطلب
علی سعادت آذر و سید رحمان موسوی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می نویسند: فرهنگ کار بسیاری از شرکت های ژاپنی در گذشته خارجی ها را از کار در ژاپن دور کرده اما زمانه تغییر کرده – واقعیت فرهنگ کار کنونی ژاپن حقیقتا ظریفتر است؛ شرکتهای زیادی وجود دارند که محیط کاری عالی را در ژاپن ارائه میدهند و ما شاهد افزایش تعداد شرکت های مدرن بوده ایم – به ویژه در صنعت فناوری. این مقاله فرهنگ کاری ژاپن را برای کشف حقیقت در مورد شرایط کار در آن بررسی می کند. ما تاریخچه کار در ژاپن را تا آخرین پیشرفت ها بررسی خواهیم کرد.
ادامه مطلب
محمد طبیبیان در یادداشتی می نویسد: خلاصه عرض کنم که بر اساس رخدادها و جریانات اجتماعی عظیمی که در جهان شاهد هستیم نظم لیبرال نظم قدرتمندتر و مسلط حرکت تاریخ است. دلیل آن هم ساده است چون بر اساس باور بر آزادی های فردی و حقوق فردی انسان هاست. حتماً با تحول تاریخ این نیز تحول خواهد یافت اما هر سازو کار و جریان اجتماعی و سیاسی از این کانون حقوق فرد انسان جدا نخواهد شد.
ادامه مطلب
معصومه زمانیان و زهرا وطنی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می نویسند: به طور پیش فرض، کمیسیون به تصمیمات سیاسی نمی رسد، زیرا مأموریت آن به تدوین و توسعه تدریجی حقوق بین الملل محدود می شود. چالش کلیدی، در این مورد، احترام به این محدودیت ها و در عین حال حفظ نقش و ارتباط ILC و نتایج آن در نظم حقوقی بین المللی است.
ادامه مطلب