آیا رقابت آمریکا و چین به جنگ بزرگ منجر میشود؟
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا این جابهجایی قدرت به طور طبیعی به سمت یک درگیری بزرگ، حتی جنگ، حرکت میکند؟ یا میتوان از تکرار الگوهای خونین تاریخ جلوگیری کرد؟
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا این جابهجایی قدرت به طور طبیعی به سمت یک درگیری بزرگ، حتی جنگ، حرکت میکند؟ یا میتوان از تکرار الگوهای خونین تاریخ جلوگیری کرد؟
ادامه مطلب
محسن کشوریان آزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با توجه به تحولات در حال شکلگیری، برآورد این است که سرمایهگذاری استراتژیک بر روی معادن بهعنوان «کانون جدید جنگ اقتصادی» بین دولتها در عرصه جهانی مطرح است و لازم است تا مسئولان تصمیمگیر ایران برنامهریزیهای لازم را برای ایفای نقش مؤثر در این حوزه و کاهش آسیبپذیری احتمالی انجام دهند.
ادامه مطلب
مرتضی شکری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برخلاف برداشتهای مرسوم که مذاکره را صرفاً ابزاری برای مصالحه میدانند، در دکترین سیاست خارجی جمهوری اسلامی، میز مذاکره امتداد منطقی قدرت ملی تعریف میشود. فضای این نشست، متأثر از دو متغیر کلان است: نخست، تلاش ایالات متحده برای بازتعریف معماری امنیتی منطقه تحت دکترین جدید دونالد ترامپ، و دوم، اراده تهران برای خنثیسازی اهرم تحریم و صیانت از زیرساختهای هستهای در برابر مطالبات حداکثری غرب.
ادامه مطلب
سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اعلام ضربالاجل کوتاه، فضا را فشرده میکند، رسانهها را به شمارش معکوس وادار میکند و طرف مقابل را در برابر این پرسش قرار میدهد که «اگر اقدامی نکنیم چه خواهد شد؟».
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحلیل نقشه راه واشینگتن در قبال ایران، بدون درک جایگاه محوری رقابت با چین ناقص است. در ذیل، با الهام از چارچوبهای تئوریک روابط بینالملل، به واکاوی این مسئله میپردازیم که سیاست آمریکا نسبت به ایران، عمدتاً تابعی از الزامات مهار چین است.
ادامه مطلب
سید علی موجانی گفت: ایران به دنبال جنگ نیست، اما در دفاع از خود تردید نخواهد کرد. تجربههای تاریخی نشان داده است که بیثباتی گسترده، بهویژه در منطقهای حساس مانند خاورمیانه، پیامدهایی فراتر از پیشبینیهای اولیه خواهد داشت.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تاریخ نشان میدهد که پیروزی بیرونی، در صورت بیتوجهی به ظرفیت و بنیانهای داخلی قدرت، میتواند به فرسایش درونی و سقوط کشورها بینجامد.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: صراحتاً اگر امریکا طی این مدت – از فردای آتشبس تیرماه تا یک ماه اخیر – که کابوس جنگ را بر سرزمین اهورایی ایران زمین برافراشته و بر طبل جنگ میکوبد، راه نفوذی برای تهاجم و وارد کردن ضربهای به دولتمردان و مناطق هدفگذاری شده خویش پیدا کرده بود؛ در حمله تردیدی روا نمی داشت!؟ آنچه تردید استراتژیست های ایالات متحده را باعث شده، موج دوم حملات ایران است!
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اسرائیل در این ابتکار تلاش میکند «تهدید» را به متغیر پیونددهنده ائتلافها بدل سازد؛ نه آنکه صرفاً در واکنش به تهدیدهای موجود، به دنبال ائتلافسازی باشد.
ادامه مطلب
محسن شریفخدائی نوشت: ژنو بار دیگر به صحنهای بدل شده که در آن امید و نگرانی، دیپلماسی، تهدید و بیاعتمادی در هم تنیدهاند. شهری که دههها میزبان پیچیدهترین بحرانهای جهانی بوده، اکنون شاهد دور تازهای از گفتوگوهای غیرمستقیم میان ایران و آمریکاست؛ گفتوگوهایی که نهتنها بر سر آینده برنامه هستهای ایران، بلکه بر سر شکلدهی به توازن قدرت در خاورمیانه و حتی آینده روابط دو کشور جریان دارد.
ادامه مطلب