اخبار اصلی - آرشیو

فتوحات ناممکنیه!*

خطوطی پیرامون توافق مکه

احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: منطق باز کردن پای نظامیان ایالات متحده به خلیج فارس در ابتدا مهار عراق و اخراجش از کویت و کل منطقه عربی بود و حقیقت آن مقابله با ایران انقلابی و توان درونزا و بومی آن که ناباور هم به نظر می رسید. این همه پایگاه و پیمان برای روزی بود که به روایت ملک عبدالله در اسناد ویکیلیکس سرمار چموش منطقه (اشاره ملک عبدالله به ایران) کوبیده شود اما با حمله از پایگاه های آمریکا در عربستان و دیگر کشورهای منطقه ایران تمام محاسبات و البته تعارفات پیشین را کنار نهاد و بخشی از توان و اراده‌ی خود را نشان داد. واکنش آمریکا در دفاع از هر آنچه غیر اسرائیلی باشد البته قابل پیش بینیست اما برای دخیل بستگان به واشینگتن و هزینه و لابی گرانقیمت و البته رقص شمشیر و تعاریف پرطمطراق غربیان از ثروتمندان سعودی و خلیج فارس ناباور بود... ناباور محض

ادامه مطلب

آنچه تاریخی شد

روابط بین‌الملل و جنگ ایران و آمریکا

ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، ورای روایت‌ها و داوری‌ها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر مرز اصلی سیاست نه میان خطوط سیاسی قدرت طلب، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستاده‌اند (ای ایران بخوان) و نه آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند.

ادامه مطلب

روایت، سود، و عادی سازی

چرا جنگها با دوام می شوند؟

نبی سنبلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ها در ابتدا شکل یک بحران غیر منتظره دا رند اما کم کم از حالت بحران خارج می شوند و به یک نظم تبدیل می شوند.

ادامه مطلب

از جامعه ملل تا سازمان ملل

بحران امنیت جمعی و بازگشت منطق قدرت

علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سازمان ملل هنوز با جامعه ملل یکسان نیست و از ظرفیت‌های حقوقی، نهادی و جهانی گسترده‌تری برخوردار است. با این حال، تجربه جنگ‌های جاری نشان می‌دهد که خطر اصلی لزوماً فروپاشی این سازمان نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی اعتماد به نظام امنیت جمعی و کاهش توان سازمان ملل در ایفای مهم‌ترین مأموریت خود است.

ادامه مطلب

تشابهاتی چند در عین تفاوت‌های بسیار

برجام چه درس‌هایی برای تفاهم‌نامه اخیر دارد؟

تفاهم‌نامه ژوئن و برنامه اقدام مشترک (JPOA) سال ۲۰۱۳، نمونه‌های کاملاً مشابهی نیستند؛ با این حال، محدود بودن عامدانه مفاد و دقت و جزئی‌نگری سنجیده‌شده در تنظیم توافق اخیر می‌تواند برای واشنگتن و تهران، در شرایطی که هر دو در حال بررسی امکان آغاز دور جدیدی از مذاکرات مستقیم هستند، درس‌های محتاطانه و ارزشمندی به همراه داشته باشد.

ادامه مطلب

پیامدها و چشم‌اندازها چه می‌تواند باشد

حمله اوکراین به زیرساخت‌های انرژی روسیه و معادلات جدید جنگ

صارم شیراوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: از منظر نظامی، این حملات نشان‌دهنده تحول مهم در توانمندی‌های دفاعی و تهاجمی اوکراین است. توسعه پهپادهای دوربرد و سامانه‌های بومی، امکان هدف قرار دادن تأسیسات راهبردی روسیه در عمق سرزمینی این کشور را فراهم کرده و نشان می‌دهد که اوکراین توانسته است بخشی از شکاف قدرت سخت میان خود و روسیه را از طریق نوآوری‌های فناورانه و جنگ نامتقارن جبران کند.

ادامه مطلب

بازخوانی یک رابطه ای تاریخی دو برادر

تاجیک محزون، ایران درگیر

اولیا جلالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شادروان دکتر شیرخانی، معاون پیشین دانشگاه تهران، در توصیفی دقیق و کوتاه، تاجیکان را «ایرانیان بیرون‌مرزی» می‌نامید؛ تعبیری که نشان می‌دهد مرزبندی‌های سیاسی تحمیل‌شده توسط استعمارگران در سده‌های پسین، تنها خطوطی اداری بوده‌ اند و نتوانسته‌اند ریشه‌های مشترک فرهنگی و زبانی را از یکدیگر جدا کنند.

ادامه مطلب

از واقع‌گرایی دیپلماتیک تا عقلانیت راهبردی

چرا ایران به «پیروزی نسبی» در مذاکرات هرمز نیاز دارد؟

سید رضا تقوی‌نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این که ما بخواهیم تمام آسیب‌هایی که آمریکا از اوایل انقلاب تاکنون به صورت مستقیم و غیر مستقیم به ما وار کرده را در میدان مذاکرات مربوط به تنگه هرمز جبران کنیم منبعی جز بینش سیاسی ضعیف، یا اهداف شوم سیاسی ندارد؛ چرا که آسیب های انسانی، اقتصادی، اجتماعی و... که صرفا آمریکا از جنگ ۱۲ روزه تاکنون به کشور ما وارد کرده نه در یک توافق که در چندین توافق بین‌المللی نیز به طور کامل قابل جبران نیست.

ادامه مطلب

سخنگوی وزارت امور خارجه در نشست هفتگی خود با خبرنگاران

بقایی: توافق عربستان، ترکیه و پاکستان را تهدید نمی‌بینیم

سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسش دیگری درباره نکاتی که هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه که نسبت به این توافق‌نامه بیان داشته و گفته که ایران در جریان این توافق‌نامه قرار داشته است، گفت: «بله، ما کم و بیش در جریان بودیم. کشورهای همسایه با ما پیوندهای تاریخی، دینی و اعتقادی دارند و آن را نه تنها تهدید نمی‌بینیم بلکه آن را تحولی می‌دانیم که نشان می‌دهد کشورهای منطقه به این باور رسیده‌اند که نمی‌توانند به کشورهای خارج از منطقه اتکا کنند و تصمیم گرفته‌اند سیاست دیگری را بیازمایند تا در برابر سیاست‌های مخرب کشورها و طرف‌های دیگر بایستند.»

ادامه مطلب

قبیله غریبه‌ها؛

چرا پیوستن به سازمان کشورهای ترک به نفع ایران نیست

احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سازمان کشورهای ترک یک نهاد صرفاً اقتصادی یا حتی سیاسی نیست؛ این سازمان تجسم نهادیِ ایدئولوژی پانترکیسم است.

ادامه مطلب