امیر نیکرویان نوشت: مذاکرات امروزی که دستگاه دیپلماسی کشور درگیر آن است، امتداد روزمرگیهای دیپلماتیک گذشته یا یک پرونده عادی در بایگانی وزارت خارجه نیست. این بار مسئله صرفا تحریمهای اقتصادی، درصد غنیسازی اورانیوم، مکانیسم ماشه یا رزومه فلان دیپلمات نیست.
ادامه مطلب
سیدحسین موسوی نوشت: به نظر میرسد جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایجاد کرد، با این مضمون که خاورمیانه جدیدی در حال بازآرایی است که با آنچه آمریکا و اسرائیل اراده کرده بودند، بسیار متفاوت خواهد بود.
ادامه مطلب
راه حل دو کشوری برای حل و فصل مناقشه بین اسرائیل و فلسطین، هنوز هم میتواند پس از جنگ علیه ایران قابل دستیابی باشد.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جهان امروز از نظر اتصال دیجیتال به یک وضعیت نسبتاً همگانی رسیده است. اما این همگانی بودن، به معنای توزیع برابر قدرت نیست. مسئله اصلی در لایهای عمیقتر قرار دارد.
ادامه مطلب
وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقایسه رفتاری در مناقشه تایوان بین امریکا و چین میتواند کمککننده به رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با امریکا باشد.
ادامه مطلب
زهرا صدرا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: موقعیت ژئوپلیتیکی ایران فرصتهای بزرگی برای تبدیلشدن به هاب ترانزیتی منطقه فراهم کرده، اما همزمان چالشهایی مانند تحریمهای فناوری، ضعف زیرساختهای دیجیتال و رقابت کریدوری منطقهای، آینده جایگاه ایران را با ابهام مواجه ساخته است.
ادامه مطلب
حامد نقیلو نوشت: مذاکرات اخیر میان تهران و واشینگتن، در حالی با واژههایی مانند «پیشرفت» و «حرکت رو به جلو» توصیف میشود که در لایه راهبردی، نشانههای متفاوتی دیده میشود؛ نشانههایی که نه از جنس گشایش واقعی، بلکه از جنس کوچکشدن میدان چانهزنی است.
ادامه مطلب
ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین با نوشتن نامهای به پوتین، همتای روس خود، از او درخواست دیداری چهره به چهره کرد. رئیسجمهور اوکراین پیشنهاد داد این دیدار در کشوری بیطرف برگزار شود و همزمان ترامپ گفت هر دو طرف باید امتیازهایی بدهند. این نخستین بار از زمان آغاز تهاجم تمامعیار روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ است که زلنسکی بهطور علنی نامهای مستقیم برای پوتین مینویسد. این نامه در عین حال انتقادی گسترده از ۲۶ سال زمامداری رهبر روسیه به شمار میرود.
ادامه مطلب
به نظر میرسد کابینه دوره دوم ترامپ نسبت به دوره اول او در برابر غرایز ریاست جمهوری مقاومت کمتری داشته است. در حالی که هشدارهایی در مورد تلافیجویی و تشدید تنشهای منطقهای ارائه شد، اما به یک مانع نهادی قاطع تبدیل نشد. در مقایسه با دولت اول ترامپ، جایی که چهرههایی مانند جیمز متیس، اچ. آر. مک مستر و جان کلی گهگاه به عنوان نیروهای تعدیلکننده عمل میکردند، به نظر میرسد ساختار دوره دوم از نظر ایدئولوژیکی بیشتر با غرایز رئیس جمهوری همسو بوده و کمتر مایل به بهچالش کشیدن مستقیم ترجیحات استراتژیک اوست.
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: کاهش برد موشکی ایران نه یک تصمیم فنی محدود، بلکه «یک تغییر راهبردی خطرناک» است که پیامدهای آن از سطح نظامی آغاز میشود و تا لایههای ژئوپلیتیکی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و حتی روانی امتداد مییابد.
ادامه مطلب