آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تمرکز بر «فرقه بودن» و «انطباقناپذیری» با جامعه امروز ایران، دو محور کلیدی تحلیلهای انتقادیِ در شرایط کنونی هستند.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ساختار پیچیده و چندلایه سیاسی عراق، دوام هر دولت تا حد زیادی به میزان توانایی آن در حفظ توازن میان نیروهای اثرگذار داخلی و بیرونی وابسته است؛ بنابراین هرگونه خروج محسوس از این موازنه میتواند زمینهساز افزایش فشارهای سیاسی، محدودیتهای اجرایی و تشدید اصطکاک منجر به شعلهور شدن دامنه اختلافات با بازیگران بانفوذ شود.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آنچه باعث حرکت کشورها به سوی توازن می شود میزان تهدیدی است که ادراک می شود. هرگاه دولت ها احساس کنند که موجودیت و یا منافع آنها از سوی دیگر دولت ها با تهدید روبهروست، با اتحاد با یکدیگر به موازنه در برابر آنها می پردازند. از دیدگاه استفان والت دولت ها در مقابل کشورهایی که منشا بیشترین تهدید هستند متحد می شوند، در این حالت لزوما دولت یا دولت های تهدید کننده جزء قوی ترین دولت ها نیستند. اعراب در سال های اخیر به طور همزمان با تغییراتی در منطقه خلیج فارس مواجه هستند که کاهش حمایت های ایالات متحده آمریکا و سست شدن پایه های استراتژیک با این کشور و افزایش نفوذ منطقه ای جمهوری اسلامی ایران از جمله آنهاست.
ادامه مطلب