سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هرچند که این دوران مشحون از اغتشاش، ابهام و نااطمینانی است، اما در سال ۱۴۰۴ روشن شد و در سال ۱۴۰۵ روشنتر نیز خواهد شد که سرنوشت روابط بینالمللی نه در واشنگتن، بلکه در چارگوشه جهان و ازجمله در مقاومت مردم سرزمین ما مقابل تجاوزات ناجوانمردانه تعیین خواهد شد.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی مینویسد: خوب یا بد، همه احتمالات به چگونگی جنگ گره خورده است. ساعتهای سال پر ماجرای ۱۴۰۴ درحالی به پایان نزدیک میشود که چشمانداز روشنی برای آن قابل تصویر نیست. همه چیز میتواند در لحظه دچار تغییر شود تا زمانی که آتش جنگ همچنان شعله میکشد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی مینویسد: زورآزمایی جاری در تنگه هرمز عملا به گرانیگاه جنگ دفاعی ایران در برابر تجاوزات آمریکا و اسرائیل تبدیل شده است. ایران نزدیک به دو هفته است که توانسته از طریق جنگی نامتقارن کنترل تردد در تنگه هرمز را به دست گیرد و موجب اختلال در تردد کشتیها و نفتکشها در این تنگه استراتژیک شود.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی می نویسد: جمهوری اسلامی ایران داری ظرفیتهای بالقوه ای برای ایفای نقش و گسترش روابط با کشوهای حوزه فرهنگی ایران است. برای بهره گیری از این استعدادها و برقراری روابط با همسایگان، رعایت شروطی بایسته و شایسته است.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: منطقه غرب آسیا نشان داده که گاه یک رویداد محدود میتواند زنجیرهای از واکنشها را رقم بزند که کنترل آن از دست بازیگران خارج شود. اینک ترامپ و رژیم صهیونیستی جنگ را آغاز کرده اند اما معلوم نیست بتوانند آن را طبق منافع خود ادامه و پایان دهند.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اغراق نیست اگر گفته شود که نطق ترامپ در سنا، تئاتر سیاسی بسیار دقیقی بود که ترامپ نقش خود را مانند یک هنرپیشه برجسته به خوبی ایفا کرد. اجرای این تئاتر سالانه سیاسی، موضوع بسیار مهمی از نظر مفهومی و عملیاتی را به پیش میکشد و آن وانمودگرائی است.
ادامه مطلب
محمد مسجدجامعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شهید آیتالله خامنهای کشور را از خطرهای سهمگینی رهانیدند و این نتیجه شجاعت، اعتماد به نفس و توکل کمنظیر ایشان و همچنین باور عمیقشان به توانایی معجزهآسای ایرانیان بود. این شهادت به نقطه عطف بزرگی در تاریخ پرافتخار ملت بزرگ ایران تبدیل شده و خواهد شد.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اینک اروپا و کانادا در کشاکش این واگرایی، در همان حال که به فکر "موازنه سازی راهبردی" میان واشنگتن و پکن افتاده اند، اما میخواهند جانب احتیاط را داشته باشند و در میانه قرار گیرند.
ادامه مطلب
علی حسین رضایان قیه باشی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکایی ها چون قدرت اقتصادی و نظامی جهان هستند انتظار دارند همه برده و مطیع آنان باشد این در حالی است که ابراهام لینکلن، رئیس جمهوری وقت امریکا، در سال ۱۸۶۲ علیه برده داری و تبعیض علیه سیاهان جنگید و برای همیشه قانون برده داری را لغو کرد. امریکایی ها نمی خواهند به تمدن ها و تاریخ باشکوه کشورهای جهان احترام بگذارند و استقلال آنها را به رسمیت بشناسند. چون امروز ابرقدرت جهان هستند رئیس جمهوری یک کشور (ونزوئلا) را شبانه می دزدند، رئیس جمهوری کشور دیگر (اوکراین) را برای آنکه به سازش وادارند تحقیر می کنند، کشور دیگر (کانادا) را یکی از ایالات خود می دانند، کشورهای عرب منطقه را گاو شیرده می نامند، در کشور دیگر (عراق) اولتیماتوم می دهند فلانی نمی تواند کاندیدای نخست وزیری باشد، به اروپا می گویند جزیره گرینلند را به آمریکا تقدیم کند، از ظالم و کودک کش و متجاوز حمایت می کنند و مظلوم را محکوم و تنبیه می کنند. در این جنگل بی قانون مردی نیست از اینها بپرسد شما چکاره ملت ها و دولت ها هستید؟
ادامه مطلب
حسین علایی در یادداشتی می نویسد: در جنگ اول، مهمترین هدف آمریکا و اسرائیل، از بین بردن قدرت هستهای و قدرت دفاعی ایران بود، اما در این جنگ ناجوانمردانه، هدف آنها نه تنها جمهوری اسلامی بلکه نابودی ایران و سپس به دست گرفتن کنترل کامل ایران است.
ادامه مطلب