اروپا

استانداردهای دوگانه و متناقض حقوق بشری اتحادیه اروپا در قبال ایران

ابزاری که اروپا بعد از انقلاب همواره برای فشار بر تهران استفاده کرده است

اﺗﺤﺎدیه اروﭘﺎ ﺟﺎﯾﮕﺎه وﯾﮋه ای ﺑﺮای رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ در ﻋﻤلکرد و ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺧﻮد ﻗﺎﺋﻞ اﺳﺖ و ظاهراً ﺗﻼش ﻫﺎی آﺷﮑﺎری ﺑﺮای ﺣﻔﻆ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ (مطابق تعاریف خود) در ﻣﻘﺮرات ﻧﻬﺎدﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ اﯾﻦ اﺗﺤﺎدﯾﻪ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺮای ﻧﻤﻮﻧﻪ، اﯾﻦ اﺗﺤﺎدﯾﻪ، ﺷﺮط ﭘﯿﻮﺳﺘﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎی اروﭘﺎﯾﯽ ﺑﻪ اتحادیه و ﺑﻬﺮهﻣﻨﺪی آنها از اﻣﮑﺎﻧﺎت آن را رﻋﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﺮده و حتی در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻌﺎﻫﺪات ﺧﻮد ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺸﻮرﻫﺎ، ﺷﺮﻃﯽ را در ﻣﻮرد رﻋﺎﯾﺖ اﯾﻦ ﺣﻘﻮق ﻣﯽﮔﻨﺠﺎند. بر همین اساس، حقوق بشر و در ادامه، انرژی هسته ای به عنوان دو اصل مهم در سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه اروپا به خصوص در روابط با کشورهای منطقه خلیج فارس همواره مورد تأکید آن ها بوده و از مسائل مهم و حساس در روابط سیاسی می باشد.

ادامه مطلب

دومینوی تکراری روابط در روندهای تاریخی (بخش بیست و پنجم)

دیپلماسی پارلمانی با اروپا؛ گاه رنسانس کنشگری

علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: روابط بین کشورها زمانی مثمر ثمر واقع می شود که ابعاد مختلف تعاملات بویژه همکاری های پارلمانی رویکرد فعال داشته باشد چرا که این نوع همکاری در قالب نوعی نهاد مردم محور و کمک کننده به احترام متقابل به قانون و آداب و رسوم است.  امروزه دیپلماسی پارلمانی نقش مهمی در تعقیب سیاست های یک سیستم در سطح جهانی دارد و پارلمان ها به روش های گوناگون تقویت کننده سیاست خارجی مبتنی بر منافع و امنیت ملی کشورشان هستند لذا امروزه دیپلماسی پارلمانی از نظر وسعت و عمق، گسترش یافته و اهمیت بیشتری در سیاست خارجی کشورها پیدا کرده است و  از آنجایی که این بخش به تدوین، اجرا و ارزیابی تصمیم گیری هایی مربوط می شود که از نظر دولت مردان یک کشور جنبه برون مرزی دارند، می تواند در چارچوب دیپلماسی پارلمانی اهمیتی ویژه یافته و می تواند در پیشبرد این هدف بسیار مؤثر واقع شود.

ادامه مطلب

تبیین سیاست خارجی برلین در سال ۲۰۲۰

چرا آلمان موضع ضدایرانی گرفت؟!+دانلود کتاب

این گزارش که توسط نهاد کنفرانس امنیتی مونیخ (مهمترین نهاد فرادولتی آلمان در سیاست خارجی و امنیتی) در ماه اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شده است و ادراک یا چشم اندازهای مقامات آلمان و کارشناسان نزدیک به آنها را بازتاب می دهد، می تواند به سوالات مطرح شده پاسخ دهد.

ادامه مطلب

دومینوی تکراری روابط در روندهای تاریخی (بخش بیست و چهارم)

همکاری اتاق های فکر ایران و اروپا، شاه کلید قدرت نرم

علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اتاق های فکر، سازمان های تحلیلی و مشارکتی در زمینه سیاست گذاری عمومی هستند که تحقیق، تحلیل و مشاوره سیاسی در مورد مسائل داخلی و بین المللی تولید می کنند تا سیاست گذاران و مردم بتوانند در مورد سیاست های عمومی آگاهانه تصمیم بگیرند.

ادامه مطلب

نیاز اروپا به یک استراتژی منطقه ای در خاورمیانه

اروپایی ها باید در مواجهه با آمریکا فراتر از مساله ایران بیاندیشند

اختلاف بین اروپا و ایالات متحده بر سر ایران به طور فزاینده عمیق تر می شود. سیاست ایالات متحده در قبال ایران و منطقه- برون سپاری سیاستگذاری منطقه ای واشنگتن به ریاض و تل آویو و حمایت بی دریغ آن از کارزار نظامی عربستان در یمن- به شدت برای اروپا بی ثبات کننده است. اگرچه تمرکز روی ایران به عنوان یک کشور، یا توافق هسته ای به عنوان یک موضوع، بسیار محدود است، اما نقطه عزیمت اتحادیه اروپا همچنان باید برجام باشد. در زمان توافق هسته ای سال ۲۰۱۵، ایران تنها کشور در منطقه بود که به طور پنهانی برنامه انرژی هسته ای را دنبال می کرد. از آنجایی که دیگر کشورهای همسایه ایران نیز همه تلاش خود را برای رسیدن به این کشور در زمینه انرژی هسته ای به کار بستند، امروز به همکاری منطقه ای در زمینه هسته ای نیاز است.

ادامه مطلب

نیاز اروپا به یک استراتژی منطقه ای در خاورمیانه (بخش یازدهم و پایانی)

اروپا برای استقلال خود از آمریکا به حمایت از برجام ادامه دهد

رویکرد اتحادیه اروپا در فاصله گرفتن از سیاست اعمال فشار حداکثری ایالات متحده هم در اساس و هم در جایگاه یک میانجی بالقوه در منطقه درست بود. همه گیری کرونا نشان داد که سیاست گذاری و به ویژه سیاست خارجی نباید تحت تاثیر ایدئولوژی کورکورانه قرار بگیرد. دولت ایالات متحده در ایجاد یک فاجعه انسانی برای اهداف کوتاه مدت و اجرای یک سیاست شکست خورده مقصر است. گستردگی و شدت تحریم های ایالات متحده از جمله علیه متحدانش سبب شد اتحادیه اروپا تنها چند گزینه قابل قبول در سیاست گذاری داشته باشد. اینستکس چندان موفق نبود و با توجه به لزوم تجارت اقلام بشردوستانه، اروپایی ها باید این پلت فرم را گسترش دهند. این مساله تنها برای دفاع از برجام نیست بلکه برای منافع اروپایی هاست و در طولانی مدت، امکان عملکرد مستقل آنها از تحریم های ثانویه ایالات متحده را فراهم می آورد. 

ادامه مطلب

نیاز اروپا به یک استراتژی منطقه ای در خاورمیانه (بخش دهم)

امنیت دریایی نقطه شروع اعتمادسازی در خلیج فارس است

امنیت دریایی در اساس می تواند با توجه آب های مشترک میان کشورهای حاشیه خلیج فارس و حوادث اخیر در این آب ها، یک نقطه شروع واضح و مهم برای مذاکرات باشد. با این حال، این یک موضوع بسیار سیاسی خواهد بود. ایالات متحده، بحرین، عربستان سعودی و امارات و همچنین بریتانیا برای ایجاد امنیت دریایی به شیوه خود، یک ماموریت نظامی برای دریانوردی آزادانه در خلیج فارس آغاز کرده اند. ایران در مجمع عمومی سال ۲۰۱۹ سازمان ملل متحد، تلاش صلح هرمز را مبتنی بر چهار ستون عدم تعدی، عدم مداخله، آزادی ناوبری و امنیت انرژی را پیشنهاد داده است. با وجود دو طرح ابتکاری رقابتی، فضای کمی برای سازش وجود دارد.

ادامه مطلب

جایی که ترکیه و یونان و فرانسه را رو در روی هم قرار داده است

نقش مثلث پاریس – آتن – آنکارا در ژئوپلیتیک شرق مدیترانه

دیدگاه آنکارا ترکیه را به رویارویی با پاریس کشانده است، چراکه فرانسه از زمان دوره استعماری، دریای مدیترانه و فراتر از آن، آفریقا و خاورمیانه را حوزه نفوذ واحدی قلمداد می‌کند. همچنین، فرانسه و ترکیه به خاطر مناقشات شخصی بین امانوئل مکرون و اردوغان بر سر نقش اسلام در حوزه سیاسی و اجتماعی نیز اختلاف دارند. در طرف دیگر، آتن در تلاش برای ایجاد توازن در برابر آنکارا، همکاری نزدیکی با پاریس بر اساس دیدگاه‌ها و منافع مشترک شکل داده است. با این ‌حال، آتن نباید خود را «اقمار ژئوپلیتیکی» پاریس در منطقه نشان دهد بلکه باید یک راهبرد دفاعی و دیپلماتیکی منسجم اتخاذ کند.

ادامه مطلب

روند ترمیم روابط ایالات متحده-ایران (بخش دوم)

تهران-واشنگتن تا پیش از انتخابات ایران به برجام بازگردند

مساله حائز اهمیت این است که اجرای کامل برجام قبل از انتخابات ریاست جمهوری ایران در ماه ژوئن آتی نهایی شده باشد چرا که تنها در این صورت، دوام آن بدون فارغ از مساله تغییر دولت روحانی موفق تر خواهد بود. به علاوه، ورود مجدد آمریکا به برجام تا ماه ژوئن می تواند به تقویت طیف حرکت سیاسی میانه رو در ایران به نفع ادامه دیپلماسی با غرب کمک کند.

ادامه مطلب

دومینوی تکراری روابط در روندهای تاریخی (بخش بیست و دوم)

قصه پرغصه همکاری های علمی و دانشگاهی ایران و اروپا

علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در حال حاضر علیرغم اینکه در ایران ۲‌ هزار و ۶۴۰ دانشگاه وجود دارد که حدود ۵‌ هزارمیلیارد تومان از بودجه کل کشور را  به خود اختصاص داده و نزدیک به ۵۰‌ درصد از فارغ التحصیلان به سیل جمعیت بیکار کشور می پیوندند که از این میان سهم وزارت علوم از جمعیت دانشجویی ۶۸‌ درصد و سهم دانشگاه آزاد ۳۲‌ درصد است. این درحالی است که براساس اعلام موسسه اسپانیایی (CISC) چین تنها ۲‌ هزار و ۴۸۱ و هند هزار و ۶۲۰ دانشگاه داشته و  تعداد دانشگاه‌ها در اغلب کشورهای پیشرفته جهان زیر ۵۰۰ است به ‌طوری که آلمان ۴۱۲، انگلیس ۲۹۱، کانادا ۳۲۹، ایتالیا ۲۳۶ و هلند ۴۲۳ دانشگاه دارند و جالب تر این که  برخی کشورهای اروپایی نظیر نروژ، سوئد، دانمارک، فنلاند و ... زیر ۱۰۰ دانشگاه دایر کرده اند.

ادامه مطلب