لیبرال دموکراسی ها باید با اندیشیدن به بلندمدت، اعمال قوانین قدرتمند اخلاقی و اجتناب از سرزنش دیگران، از جنگ سرد پیشین درس بگیرند.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: واقعیت میدانی حکایت از آن دارد که ملل اروپایی از دوره حضور ارتش داریوش به نیکی یاد کرده و روش حاکمیتی قوای ایرانی حفظ خودگردانی مناطق و سپردن مدیریت به افراد بومی توامان با دریافت نوعی خراج و مالیات بوده است.
ادامه مطلب
کارزار اعمال فشار حداکثری ایالات متحده و اتخاذ رویکرد تقابلی از سوی ایران خطر درگیری نظامی بین دو طرف را افزایش داده است. منافع اروپا حکم می کند که این چرخه را بشکند. اروپا برای اینکه بتواند دیپلماسی خود را به شیوه موثرتری پیش ببرد، باید به درک عمیق تری از تمایلات، اولویت ها و عملکرد بلوک های قدرت در ایران دست یابد. اروپا از طریق مسائل اقتصادی و پرونده هسته ای می تواند ایران و ایالات متحده را به تعامل و مشارکت در مذاکرات معنادار با یکدیگر ترغیب کند.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: همچنان شانس زیادی برای تلاش متقابل با هدف گسترش و تعمیق روابط وجود دارد. شانسی که یکی از پیش نیازهای اساسی آن ادامه اهتمام ایران و خارج شدن اتحادیه اروپایی از رویکرد احتیاط آمیز موجود است.
ادامه مطلب
شهره پولاب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آرای ۷۷.۹۲ درصد از مشارکت ۹۷.۶۷ درصدی رای دهندگان روسی در آخرین روز همه پرسی برای تغییر قانون اساسی محدوده دوره ریاست جمهوری پوتین را در سال ۲۰۲۴ به صفر باز گرداند و به او این امکان را داد تا بتواند قدرتش را برای دو دوره شش ساله دیگر هم به عنوان رییس جمهوری حفظ کند.
ادامه مطلب
لوکاشنکو از دخالت برخی همسایگان و در راس آنها روسیه در امور داخلی کشور به شدت خشمگین است و می گوید نسیم از سمت روسیه در حال وزیدن است، اما او در قبال فعالیت های سازمان های غیر انتفاعی غرب در کشورش سکوت اختیار کرده است. لوکاشنکو راهبرد سیاست خارجی کشورش را ارتباط موثر و سازنده با کشورهای اروپایی می داند. حال باید ببینیم نقش این سازمان های خارجی در انتخاباتی که کمتر از یک ماه به زمان برگزاری اش مانده چیست؟
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: وخامت اوضاع در خاورمیانه بطور اعم و نبود چشم انداز روشن برای سیاست های حوزه یورو آتلانتیک در سه کشور سوریه؛ یمن، لیبی و حتی عراق، به شدت اروپا را به واسطه میزان تاثیر پذیری امنیتی و اجتماعی به شدت نگران کرده است.
ادامه مطلب
ماه گذشته که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری ایالات متحده، در فضایی سر پوشیده در تولسا، اوکلاهما، یک برنامه برگزار کرد تا واکنش خدمات بهداشت و درمان عمومی به همه گیری کووید ۱۹ را به چالش بکشد و در کمال تعجب دید که هیچ یک از طرفدارانش حضور نیافتند، چیزی در هم شکست یا شروع به درهم شکستن کرد. آن چیز سیاست گذاری های واقعیت جایگزین بود که ترامپ و سایر پوپولیست های غیر لیبرال را در سال های اخیر به قدرت رسانده بود.
ادامه مطلب
صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: مخرج مشترک این ائتلاف سرخ – قهوه ای، چیزی نیست جز «طبایع الاستبداد» روسی و دولت گرایی تزاری و فرادستی ایده هویت مستقل و متمایز ملت روس و جغرافیا و ژئوپولتیک ویژه آن به عنوان هویتی آسیایی – اروپایی.
ادامه مطلب
مهدی تدینی در یادداشتی می نویسد: منتقدان میگویند اینکه برای رئیسجمهور وقت قاعدهای استثنایی وارد قانوناساسی شود، «اصلاح قانوناساسی» نیست، «اسقاط قانوناساسی» است. اما منتقدان راه به جایی نخواهند برد، نه به این دلیل که زور پوتین زیاد است (که هست)، بلکه به این دلیل که اکثریت هموطنانشان اهمیتی به این انتقادات نمیدهند و علاقهای به ارزشها و معیارهای دموکراتیک ندارند. وقتی کسی روسیه زمینگیر را از خاک بلند کرده، پرستیژ ملی را بالا برده و وضع اقتصادی را به خوبی ارتقا داده، دلیلی برای اعتراض وجود ندارد.
ادامه مطلب