این چهار کشور جلوی طرح ضد روسی را گرفتند
ایتالیا، عضو قدرتمند اتحادیه اروپا، در مخالفت با طرح مسدود کردن داراییهای روسیه به بلژیک پیوست.
ادامه مطلب
ایتالیا، عضو قدرتمند اتحادیه اروپا، در مخالفت با طرح مسدود کردن داراییهای روسیه به بلژیک پیوست.
ادامه مطلب
دمیر نظروف، روزنامهنگار روس در یادداشتی اختصاصی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ایالات متحده، ویتکوف و بلاواتنیک منافع تجاری مشترک زیادی دارند. بلاواتنیک به عنوان متحد قوی صهیونیستها و یک اهداکننده مهم به حزب جمهوریخواه ایالات متحده شناخته میشود. اتفاقاً، زلنسکی تحریمهای شخصی علیه بلاواتنیک اعمال کرده است. و دوباره شاهد یک مثلث هستیم: جمهوریخواهان آمریکایی، صهیونیستها و روسها.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: کشورهایی مانند آلمان، فرانسه، ایتالیا و بریتانیا در حال سرمایهگذاری در ماهوارهها، دفاع و قابلیتهای پرتاب هستند تا از داراییهای خود محافظت کنند، رقابتپذیری خود را افزایش دهند و به تهدیدات نوظهور از مدار پاسخ دهند.
ادامه مطلب
حامد نقیلو می نویسد: جنگ اوکراین برخلاف آنچه در ابتدا زلنسکی نمایان میکرد، هیچ دستاوردی برای این کشور نداشت. آنچه در آغاز «مقاومت» نام گرفت، به صحنه سوءاستفاده چند تاجر و حلقه نزدیکان زلنسکی بدل شد؛ از تیمور میندیچ تا آندری یرماک.
ادامه مطلب
عباس ترابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی در خصوص نحوه شکل گیری نظام بین الملل بواسطه معاهده وستفالی از ۱۶۴۸ تا کنسرت اروپا در ۱۸۱۵ و سیستم سرکوب مترنیخ، سیستم اتحاد بیسمارک، و سیستم تئوفیل دلکسه وزیر خارجه فرانسه با عنوان توافق قلبی The Entente Cordiale بعنوان اتحادهای شکننده و نافرجامی یاد می کند که به واسطه عدم وجود یک نهاد مقتدر بین المللی و تنها به ابتکار شخصیت های مقتدرِ دول بزرگ جهت ایجاد یک ثبات هژمونیک بنا می شد و امروز نیز پس از هشتاد سال که از تأسیس سازمان ملل متحد می گذرد، بواسطه افول این سازمان، جهان در وضعیت ثبات آشفته و آنارشیک گونه هژمونیک به سر می برد و تلاش های ترامپ، اتحادیه اروپا، هند، روسیه و چین هر یک در این میان از جنس همان تلاش های قرن نوزدهمی است. ائتلاف هایی درون نظم آنارشیک که ماهیت و ذات دوران گذار از یک نظم لیبرال جهانی به یک نظم محافظه کار و ملی گراست.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره می نویسد: اروپائیان در برابر دو گزینه قرار دارند: قبول چیرگی یا برقراری توازن قدرت. این وضع همانگونه است که تهران اکنون و در منازعه با واشنگتن با آن روبروست. اروپا برای برقراری توازن قدرت به الزامهایی نیازمند است که یکی از اصلیترین آنها وجود همپیمانان یا شریکان منطقهای؛ به ویژه در نقطهای از جهان مانند خلیج فارس است. تهران نیز با نگاه به تجربههای چهاردهه گذشته و حتی تجربه خروج واشنگتن از برجام، میتوانست در این هنگام به "همدلی" _ و نه حتی همسویی_ اروپا در کاستن از حلقه فشار واشنگتن امیدوار باشد؛ شاید اگر روابط تهران و بروکسل(پایتخت اتحادیه اروپا) متفاوت بود از آنچه امروز هست.
ادامه مطلب
ایلان برمن در یادداشتی مینویسد: پیام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی واضح است: دریا دیگر یک حائل امن برای دشمنان نیست و دامنه اقدامات تلافیجویانه دیگر به مرزهای ایران محدود نمیشود.
ادامه مطلب
با توجه به اینکه دولت ایالات متحده به طور فزایندهای نقش دلال غیرقابل اعتماد را بر سر یک متحد وفادار ایفا میکند، اروپا در موقعیت خطرناکی قرار دارد. و آنچه در طول مجموعهای از جلسات توجیهی و کنفرانسهای امنیتی که در برلین و جاهای دیگر در پاییز امسال در آنها شرکت کردهام، بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داده، میزان هشدار است. با این حال، اغلب اوقات، این موضوع پشت درهای بسته پنهان میماند.
ادامه مطلب
سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تنها زمانی میتوان صلح واقعی انتظار داشت که طرفین باور کنند که ادامه جنگ هزینه بیشتری نسبت به توافق دارد، جامعه پذیرفته باشد که بخشی از اهداف محقق نشده باقی مانده است، تضمینهای امنیتی، بازسازی اقتصادی و بازگشت آوارگان فراهم شده باشد.
ادامه مطلب
این الگو غیرقابل انکار است: پول دسترسی را میخرد و پول نفوذ را میخرد. کسانی وارد واشینگتن میشوند که با تعهدات سرمایهگذاری، بستههای تأمین مالی یا خریدهای دفاعی وارد واشینگتن بیایند. کسانی که صرفاً بیرون منتظر نمیمانند.
ادامه مطلب